Rustin 2023 Oh, I got it => Black + Homosexual = Awards یک هفته طول کشید فیلم رو تموم کنم. فقط یک سوال از سازندگان دارم. چرا باید راهپیمایی تو فیلم فقط 2 دقیقه باشه؟ مگر غیر از اینه که باید با کمک دوربین اون روز یک روز حماسی میشد؟ مگر غیر از اینه که باید نتیجه‌ی زحمات تک تک آدم‌هایی که درگیر این راهپیمایی بودن رو میدیدیم؟ این اتوبوس جور کردنا، انتظامات گذاشتنا، غذا تهیه کردنا و بقیه موارد به چه دردی میخوره وقتی تو تصویر نتیجش معلوم نمیشه؟ سوال اصلی اینجاست : قهرمان اصلی Rustin هستش یا اون 250 هزار نفری که تو راهپیمایی شرکت کردن؟ فقط یک شوته سینما نفهم میتونه اون 250k رو بیخیال شه و به یک نفر بچسبه. اما قسمت جالب فیلم واسه من از تیتراژ به بعد شروع شد. جایی که دیدم تو قسمت تهیه کنندگان نوشته : باراک اوباما و میشل اوباما. از اونجایی که میدونستم اوباما هرسال فیلم‌های مورد علاقشو لیست میکنه کنجکاو شدم ببینم این فیلم رو هم گذاشته یا نه. دیدم دقیقا فیلم اولش Rustin رو گذاشته :)) اونجا بود که یاد جمله‌ی [خود گویی و خود خندی حقا که هنرمندی] افتادم.