news-background
news-background

دنیل دی-لوئیس: مسئول متد اکتینگ جرمی استرانگ نیستم

«دنیل دی-لوئیس» در مصاحبه جدیدی یک بار دیگر تأکید کرده است که متد اکتینگ به معنای رفتارهای جنون‌آمیز نیست. این بازیگر ۶۸ ساله برنده اسکار که امسال با «آنمونی» (Anemone) به کارگردانی پسرش رونان از بازنشستگی بیرون آمده، به «بیگ ایشو» می‌گوید تفسیر غلط از متد اکتینگ او را «خشمگین» می‌کند.

دی-لوئیس که با تکنیک‌های متد شناخته می‌شود، در زمان فیلمبرداری «خون به پا خواهد شد» (The Will Be Blood) در صحرای تگزاس درون چادر زندگی کرد و در زمان تولید «به نام پدر» (In The Name of The Father) در سال ۱۹۹۳ چند روز در یک سلول انفرادی بدون آب و غذا ماند تا شرایط شخصیتش را درک کند.

او به «بیگ ایشو» می‌گوید: «دوست ندارم تا این حد از آن برداشت غلط شود. نمی‌توانم مفسری را تصور کنم که درباره متد و اینکه چگونه جواب می‌دهد و هدف پشت آن چیست زیاده‌گویی می‌کند. روی این موضوع تمرکز می‌کنند که «او شش ماه خودش را در یک سلول انفرادی حبس کرده.» این مسائل کم‌اهمیت‌ترین جزئیات به شمار می‌آیند. در همه هنرهای نمایشی، هنرمندان متد خود را به عنوان ابزاری برای رسیدن به هدف پیدا می‌کنند.»

دی-لوئیس ادامه می‌دهد: «نیت رها کردن خود برای ارائه یک زندگی، یک انسان زنده به همکارانتان است که می‌توانند با آن تعامل کنند. بسیار ساده است. برای همین این ادعا که «او متد اکتینگ کامل کرده» مرا عصبانی می‌کند. یعنی چه؟ می‌دانید، چون آن را به تصوری از یک نوع رفتار جنون‌آمیز مرتبط می‌کنند. انتخاب می‌کنم که بمانم و دست و پا بزنم، به جای اینکه میان برداشت‌ها وارد نقش و خارج شوم یا اینکه با ووپی کوشن‌ها شوخی کنم یا هر کاری که مردم از بازیگران انتظار دارند.»

«برایان کاکس» بازیگر سریال «وراثت» (Succession) یکی از منتقدین متد اکتینگ است و دو سال پیش از «جرمی استرانگ» انتقاد کرده بود:‌ «البته جرمی دستیار دن دی-لوئیس بوده. همه این چیزها را از دن یاد گرفته.»

بازیگر «لینکلن» (Lincoln) و «رشته خیال» (Phantom Thread) در مصاحبه جدید درباره استرانگ می‌گوید: «اگر در زمان همکاری‌مان می‌دانستم که در روش بازیگری او مداخله می‌کنم، وحشت می‌کردم. اما فکر نمی‌کنم این‌طور بوده باشد. نمی‌دانم از کدام گوری نشأت می‌گیرد. جرمی استرانگ بازیگر بسیار خوبی است. نمی‌دانم چه رویکردی دارد، اما به هیچ وجه خود را مسئول نمی‌دانم.»

کاکس در جشنواره تورنتو نیز متد اکتینگ را یک «مزخرف آمریکایی» نامیده بود: «خیلی به چرندهای آمریکایی تکیه نمی‌کنم، و هر بار که نقشی بازی می‌کنم تجربه‌ای روحانی ندارم. مزخرف است. در قالب شخصیت‌هایی که بازی می‌کنم فرو نمی‌روم. اجازه می‌دهم نقش‌ها از من بگذرند. مسئله آمادگی بازیگر برای پذیرش است. آنجا می‌ایستید و آماده‌اید هرآنچه به سمت شما پرتاب می‌کنند بپذیرید.»

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید