زمان مطالعه: ۲ دقیقه
دنیل دی-لوئیس: متد اکتینگ به معنای رفتار دیوانهوار نیست
«دنیل دی-لوئیس» در مصاحبه جدیدی با «نیویورک تایمز» اظهار نظر نادری درباره فنون بازیگری خود کرده است. این بازیگر برنده اسکار که برای اولین بار پس از هشت سال با «آنمونی» (Anemone) به کارگردانی پسرش به مقابل دوربین بازگشته، میگوید به بازیگری «از جنبه هنری» فکر نمیکند و با تمرکز بیش از حد روی روشهای بازیگری، هنرمند درگیر «جزئیات کماهمیتتر اثر» میشود.
او میگوید: «البته، تکنیکهایی وجود دارد که میتوان یاد گرفت، و میدانم این روزها متد اکتینگ به هدف آسانی تبدیل شده. این روزها کمی تلخکام میشوم وقتی میشنوم هر کسی شلوغ میکند و میگوید «متد اکتینگ کامل مانده» که به گمانم یعنی در حالتی افراطی مثل یک روانی رفتار کرده.»
بازیگر «دار و دسته نیویورکی» (Gangs of New York) و «رشته خیال» (Phantom Thread) ادامه میدهد: «همه مایلند روی جزئیات کماهمیتتر اثر تمرکز کنند، و آن جزئیات همیشه به نظر شامل یک نوع خود-انتقادی یا ممارستی میشود برای تحمیل یک رنج شدید به خود میشود یا بیثباتی روانی. اما البته، در زندگی یک بازیگر، اصولاً باید کار درونی مهم باشد.»
دی-لوئیس در سال ۲۰۱۷ به واسطه نمایندگانش برای دومین بار اعلام کرد که بازنشسته میشود و در این خصوص مصاحبهای نخواهد کرد. او در اولین فیلم پسرش در مقام کارگردان نقش یک کهنهسرباز بریتانیایی را بازی کرده که زندگی در انزوا را برگزیده.
او پیشتر به «ورایتی» گفته بود که همکاری با پسرش به «آنمونی» محدود نمیشود و این فیلم نتیجه یک رابطه حرفهای طبیعی بوده است: «در طول سالهای گذشته، از وقتی رونان بسیار بسیار کوچک بود، روی آثار متعدد و مختلفی کار کردیم. در این مصاحبت همیشه آزادی زیادی وجود دارد، و این فیلم در واقع ادامه آن بود.»
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید