زمان مطالعه: ۸ دقیقه
هفت شخصیت مشهوری که جایزه اسکارشان را نخواستند
کم کم به روز برگزاری مراسم اسکار امسال نزدیک می شویم. مراسمی که تقریباً همه اهالی سینما دوست دارند آن را از نزدیک ببینند و در آن به جایزه یا نامزدی دست یابند ولی تا به حال برای شما سوال نبوده که چه کسانی برای جشنواره اهمیت قایل نشدهاند و از حضور در آن امتناع کردهاند؟ دست یافتن به حتی یک جایزه اسکار برای خیلی از بازیگران به عنوان سقف آرزوهای شان تلقی میشود ولی جالب است بدانید در این بین هستند کسانی که هم از جایزه و هم از حضور در مراسم امتناع کردهاند. با هم در این مطلب به ۷ بازیگر مشهوری که از حضور در اسکار سرباز زدند نگاهی میافکنیم.
۱. دادلی نیکلز
فیلمنامهنویس آمریکایی که برای اولین بار دست رد به سینه مراسم اسکار زد. او در سال ۱۹۳۵ برای فیلم نامه «مخبر» نامزد کسب اسکار شده بود. فیلمنامهای که از روی کتابی درباره جنگ استقلال ایرلند اقتباس شده بود. علت امتناع او از حضور در اسکار به مناقشاتی مربوط است که آکادمی با انجمن نویسندگان آمریکا به راه انداخته بود. آکادمی وی را برنده جایزه اسکار اعلام نمود و علیرغم نبود این چهره در بین حاضرین مراسم، جایزه اسکار برای او به خانهاش فرستاده شد ولی از گزارش لسآنجلس تایمز متوجه میشویم که این نویسنده تمام تلاشش را کرد که جایزه را به آکادمی بازگرداند. او موفق به این کار شد و جایزه اسکار را به آکادمی برگرداند و یادداشتی بر روی تندیس اسکار به یادگار گذاشت که روی آن نوشته شده بود اگر این جایزه را قبول کنم به روی هزاران عضو اتحادیه نویسندگان که تمام زندگیشان را صرف حضور در جبهه نویسندگی اصیل کردهاند، پشت کردهام.
۲. کاترین هپبورن
کترین هپبورن را خیلیها میشناسند. اعجوبه بازیگری که به تنهایی نامزد کسب ۱۲جایزه اسکار شده است. شاید برایتان سوال باشد که چه کسی در تاریخ به بیشترین اسکار رشته بازیگری دست یافته است. جواب سوال شما کسی نیست جز کاترین هپبورن افسانهای. این چهره با وجود این که ۴ جایزه اسکار در کارنامه دارد ولی هرگز طرفدار مراسم اسکار نبوده و جالب است بدانید جوایز اسکاری که در ویترین خانهاش جا خوش کردهاند زمانهایی به او اهدا شدهاند که در مراسم حضور نداشته است. او در سال ۱۹۷۴ طی مراسم موسوم به «تالبرگ» جلوی چشم بسیاری از کسانی که مشتاق دیدن او هنگام دریافت جایزه بودند نطق کرد که من با دست رد به سینه اسکار زدن خودم، برای شما تمثیلی از یک انسان به جای میگذارم که ۴۱ سال ترجیح داد خودخواه نباشد.
۳. جرج سی. اسکات
در سال ۱۹۷۰ این بازیگر برای فیلم «پاتن» برنده اسکار بهترین بازیگر مرد شد و او نیز ترجیح داد در مراسم حضور نداشته باشد. فیلمی براساس زندگی ژنرال پاتن یکی از فرماندهان آمریکا در طی جنگ جهانی دوم که جرج اسکات را به اسکار بهترین بازیگر رسانید ولی این بازیگر نه تنها جایزه را قبول نکرد بلکه تمام تلاشش را برای تحقیر و ناسزاگویی به اسکار به کار بست. او مراسم اسکار را رخداد دوساعتهای دانست که برای دنیا هیچ سودی ندارد و تنها یک عرضه اندام ظاهری برای رسیدن به اهداف اقتصادی دستان پشت پرده است. فرانک مک کارتی، تهیه کننده فیلم در مراسم آن سال جایزه را به نیابت از اسکات دریافت نمود. با وجود تحقیرها و حرفهای ضدی که اسکات نسبت به مراسم اسکار روا داشت، این اتحادیه سال بعد از آن نیز برای دومین بار او را برای فیلم «بیمارستان» نامزد کسب بهترین جایزه اسکار کرد.
۴. پیتر اوتول
یکی دیگر از سرشناسان این رخداد پیتر اوتول است. کسی که ۸ بار در شاخه بهترین بازیگر مرد نامزد کسب اسکار شد و البته هرگز جایزهای را برنده نشد. شاید برای ایرانیان فیلم «لارنس عربستان» نمونه خوبی باشد که به خاطر آورند او را در چه فیلمی دیدهاند. در سال ۲۰۰۳ آکادمی تصمیم گرفت به او جایزه افتخاری یک عمر تلاش هنری را اهدا کند و سردبیر مراسم بیان کرد که جایزه اهدایی به پاس یک عمر تلاش پیتر اوتول برای اعتلای تاریخ سینما با بازی در نقشهای به یادماندنی بسیار است اما نتیجه را خودتان هم میتوانید حدس بزنید.
این بازیگر سرشناس از دریافت جایزه امتناع کرد. او گفت من هنوز کارم با سینما تمام نشده و هنوز عاشق شغلم هستم. آیا برای آکادمی ممکن است که وقتی ۸۰ ساله شدم این جایزه را به من اهدا کند؟ رئیس آن زمان آکادمی یعنی فرانک پیرسون در نطقی بیان کرد که افرادی چون هنری فوندا و پاول نیومن دقیقاً در شرایط مشابه اوتول جایزه اسکار خود را قبول کردند و چند سال بعد از اولین جایزه اسکار خود به دومی نیز دست یافتند. پیتر تنها با شنیدن همین جمله تغییر نظر داد و جایزه افتخاری اسکار را پذیرفت. او جایزه خود را از دستان مریل استریپ دریافت کرد و به عنوان سخنرانی خود به این جمله بسنده کرد که حالا جایزه اسکار خودم را با خود دارم و تنها مرگ است که میتواند مرا از آن جدا کند.
۵. مارلون براندو
از مارلون براندو نوشتن همیشه دشوار است. این بازیگر بزرگ تاریخ سینما یکی دیگر از شاخصترین افرادی بود که از حضور در اسکار سر باز زدند. این بازیگر در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۳ نامزد کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد برای نقش ویتوکورلئونه فیلم «پدرخوانده» شد. او در شب چهل و پنجمین مراسم اسکار طی بیانیهای اعلام کرد که در مراسم شرکت نمیکند و به جای خود ساچین لیتلفدر را روانه مراسم خواهد کرد. لیتلفدر در آن زمان فرد شناختهشدهای نبود و عمده دستاوردش ریاست انجمن ملی آثار بومی آمریکایی بود. در شب مراسم زمانی که نام مارلون براندو خوانده شد این شخص به جای دریافت جایزه دستنوشتهای را در نزد حضار بیرون کشیده و یادداشتی را با این عبارت بیان داشت:
«من در این جایگاه به عنوان نماینده مارلون براندو در بین شما حضور دارم. او از من خواسته که نمیتواند این جایزه ارزشمند را دریافت کند و علت این اقدام او حمایت از بومیان آمریکایی است که مورد توهینهای بیشمار صنعت فیلمسازی آمریکا واقع شدهاند.»
به عقیده مارلون براندو این قشر از آمریکاییها مورد توهینها و سرزنشهای بیشمار صنعت فیلمسازی این کشور واقع شده بودند. او با فرستادن لیتلفدر در آن مراسم زمینه را برای شنیده شدن این مردم فراهم کرد.
۶. وودی آلن
وودی آلن هرگز در شب هیچ یک از مراسمی که در آنها نامزد کسب جایزه شده در طول دوران هنری خود حضور نداشته است. تنها در مراسم اسکار سال ۲۰۰۲ حاضر شد بر روی سن برود و در مورد فاجعه ۱۱ سپتامبر صحبت کند اما او گفت نیویورک به چه اندازه برای ساخت فیلم مناسب است. وودی آلن هیچ هدفی را در مراسم اسکار نمیدید. در سخنان معروف او آمد: «مطمئن نیستم آکادمی حتی خودش بداند چه کار بی هدفی را هر سال تکرار میکند. وقتی میبینید که جماعت هر ساله جایزه میبرند یا آنها که جایزه نمیبرند، پی به بیهوده بودن اسکار میبرید.»
۷. ژان لوک گدار
کارگردان سرشناس و یکی از بزرگان صنعت فیلمسازی، ژان لوک گدار قرار بود در سال ۲۰۱۰ اسکار افتخاری یک عمر فعالیت هنری را دریافت کند. از چند ماه قبل از شروع مراسم معلوم بود که او قرار است جایزه را از آن خود نماید. به هر طریقی که ممکن بود با لوک گدار تماس گرفته شد اما حتی یک بار هم این چهره به درخواستهای آکادمی جواب نداد و جواب هیچ کدام از دعوتنامهها و تماسهای تلفنی و حضوری آکادمی را نداد.
وقتی بعد از مراسم از او مصاحبهای به عمل آمد چنین بیان داشت: «دلیل خاصی برای توضیح رفتارم نمیبینم. آکادمی دوست دارد کارهای این چنین انجام دهد، بگذارید هر کاری دوست دارند بکنند. مطمئنم آنهایی که در آکادمی نشستهاند و تصمیم میگیرند فیلم های مرا ندیدهاند و سینمای مرا نمیشناسند. در کنار عنوان جایزه لفظ شهردار و دولت قید شده است. آیا این به آن معناست که بعد از یک عمر فعالیت هنری آرنولد شوارتزنگر قرار است جایزهام را به من اهدا کند؟»
در ادامه آن مصاحبه جنجالی آمده که این کارگردان برای حضور در آمریکا و شرکت در مراسم ویزا نداشته و از طرفی هم هیچ علاقهای به اقدام برای حضور در آمریکا نداشته و خوشش نمیآمده که پروازی با آن مسافت را برای دریافت یک تندیس به جان خود بخرد. از جمله برترین آثار این نویسنده و کارگردان فرانسوی میتوان به «از نفس افتاده» و «همهچیز خوب میگذرد» اشاره کرد.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید