news-background
news-background

عرضه دیجیتالی هفت هزار نسخه فیلم مخفی شده افغانستان

به احتمال زیاد «حبیب الله علی» را نمی شناسید ولی او یک قهرمان افغانستانی در حوزه ی سینما به حساب می آید. در دهه ی 90 میلادی که گروه تروریستی طالبان به افغانستان حمله کرد، این شخص جان خود را برای نجات هزاران فیلم افغانستانی به خطر انداخت. گروه تروریستی نام برده از سال های 1996 الی 2001 تماشای فیلم های سینمایی و گوش دادن به موسیقی را ممنوع اعلام کرده بود و بسیاری از آثار سینمایی این کشور را طعمه ی حریق نمود. حبیب الله در شرایطی به جمع آوری و نگهداری از 7هزار فیلم افغانستانی می پرداخت که مطمئن بود اگر طالبان وی را با فیلم هایش پیدا کنند مرگش حتمی خواهد بود.

آن ها اگر فیلم های مخفی شده را پیدا می کردند من و تمام افراد خانواده ام را می کشتند.

اکنون چندین سال از اتفاقات ذکر شده می گذرد و هزاران نسخه فیلم و مستند افغانستانی که از چنگال ظلم و خشونت به دور مانده بودند مجدداً به صورت دیجیتالی عرضه خواهند شد.

ما بسیار وحشت کرده بودیم ولی به لطف خداوند قادر به نجات فرهنگ خود بودیم.

این هفت هزار نسخه توسط کارگروهی به ریاست «محمد ابراهیم عارفی» در حال بازبینی می باشند. حبیب الله در مصاحبه با پایگاه خبری «AFP» اعلام نمود که از حقه های مختلفی برای پنهان کردن این فیلم ها استفاده می کرده است.

تعدادی از این فیلم ها درون محفظه هایی که برچسب فیلم های هالیوودی و هندوستانی خورده بودند پنهان شده بودند. بخش عمده ای از فیلم ها در لا به لای آجر های دیوار و زیرزمین ها مخفی شده بودند. در بین این فیلم ها چیزی بالغ بر 32 هزار ساعت فیلم با نگاتیو 16 میلیمتری و 8 هزار ساعت فیلم با نگاتیو 35 میلیمتری وجود دارد.

همان طور که گفته شد این شخص به همراه گروهی از افراد صاحب نظر در حوزه ی سینما قرار شده تا تمام این فیلم ها را به صورت دیجیتالی در بیاورند و فیلم های دیده نشده ی افغانستانی را به مردم کشور خود و جهان نشان دهند. فیلم ها با استفاده از پروژکتور بازبینی می شوند و تاریخ و مشخصات دیگر آن ها یادداشت می شوند و سپس دستگاهی آن را فریم به فریم تبدیل به اثری دیجیتالی و قابل پخش در لوح های فشرده و فایل های دیگر می کند.

ما بسیار خوشحالیم که توانستیم این حجم از آثار را دست نخورده حفظ کنیم و در حال حاضر مفتخریم که می توانیم فرهنگ مرده ی افغانستان را احیا نماییم.

در بین فیلم های مذکور آثار مربوط به دهه ی 70 افغانستان به چشم می خورند که همگی آن ها برای نسل های مختلف این کشور حالتی نوستالوژیک دارند و مملو از خاطرات دوران قدیم هستند و اغلب به زبان فارسی پشتو می باشند. در بین مستند ها نیز آثاری وجود دارند که مربوط به 1920 میلادی هستند.

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید