بعنوان اولین فیلمی که از نسل کشی ارامنه دیدم برای من ارزشمند بود . البته نمره بیشتر از هفت نمی تونم بدم . در نیمه اول فیلم جلوه های ویژه بسیااار غیرحرفه ای و مبتدی بود . یک ساعت دوم فیلم برای من قابل قبولتر بود . چیز بیشتری نمی تونم بگم بخاطر اسپویل نشدن

واقعیت این هست که فیلم متوسطی رو شاهد هستیم . نه تنها از نظر کارگردانی بلکه ستارگانی چون کریستین بیل و کریس ایزاک هم بازی های متوسطی از خودشون نشون میدن . نسل کشی ارامنه یک واقعیت هست هرکی هم که نفیش کنه خودش رو خجالت زده میکنه هرچند که به نظر من این مسئله برای دولت و سپس ملت های متهم به نسل کشی مسئولیت اخلاقی و سیاسی به همراه داره ولی نباید ابزاری برای سرکوب و تحقیر نسل های بعدی که در کشتار دست نداشتن بشه بلکه باید درس عبرتی برای اونها فراهم کنه که زمینه این مسئله غیر انسانی رو دوباره بهش امکان رشد ندن چون این تنفر و جنایت اول از همه موجب متلاشی شدن، ویرانی و تجزیه همان ملت ها میشه و در وحله بعد صدمه به یک گروه قومی و نژادی میرسه چیزی که ما در المان شاهدش بودیم . واقعیت این هست که اینگونه جنایت ها انچنان که باید بهش پرداخته و مورد دادخواهی از طریق فرهنگی قرار نخواهد گرفت مگر اینکه سیاست های و منافع روزمره دولتها اقتضاء کنه که به انها بها داده بشه . با اینکه لابی ارمنی در فرانسه و امریکا جزء قدرتمند ترین لابی ها هست ولی تا به حال در مورد نسل کشی ارامنه فیلمی در حد فهرست شینلدر یا پیانیست نخواهید دید ان هم تا زمانی که ترکیه یکی از شریک های راهبردی در ناتو هست و امنیت تنگه داردانل و بسفر رو برای غرب حفظ میکنه . 7 از 10 نهایت نمره ای هست که من میتونم به این فیلم بدم .

مزخرف به تمام معنا

پیش زمینه تاریخی این فیلم نسل‌کشی ارمنی‌ها در جریان جنگ جهانی اول است و روایتگر رابطه دو شخصیت در آوریل ۱۹۱۵ و در هنگامی است که امپراتوری عثمانی دست به بازداشت و اخراج ۲۳۵ تا ۲۷۰ روشنفکر. اکثر این افراد در نهایت به قتل رسیدند. شهره آغداشلو در این فیلم نقش مادر شخصیت اصلی را برعهده دارد؛ مادری که سختی‌های دوران را در درونش پنهان می‌کند و سعی دارد با چشم‌هایش روایتگر تلخی وقایع اطرافش باشد. ۷ از ۱۰ ...