The Age of Adaline 2015 چند قسمت از یک سریال با همین مضمون دیده بودم منتها تو اون سریال آدمه بدلیل از دست دادن زیاد آدم‌هایی که دوستشون داشت دنبال راهی برای تمام شدن طلسمش بود. دارم از درد و رنجی که این طلسم میتونه باعثش بشه صحبت میکنم. اما متاسفانه رنجی تو این فیلم نبود. حتی سینگل بودن هم خیلی اوکی بود واسش. حتی از جابجا شدن‌های زیاد هم شاکی نبود. عشقی که تو فیلم بود هم واسه من حال خوب کن نبود. پسره مدعی بود وقتی دیده دختره داره کتاب ناشنوایان میخونه بهش علاقمند شده. با اینکه عشق دلیل نمیخواد ولی خب چیزی از مسخره بودن این جمله کم نمیکنه. درکل عاشق دختری که هیچوقت پیر نمیشه شدن هنر نمیخواد، ولی خیییلی هنر میخواد که بتونی علاقه به همچین دختری رو توی سینما به عشق تبدیل کنی. فیلم این کاره نبود. درکل برای من فیلمی خنثی و بی حس بود.

خيلي قشنگ بود

ایده جالبی داره ولی تدوینش خوب نبود و خیلی جاها کسل‌کننده در حد امتیاز شش تا هفت

فیلم قشنگیه. درام بازا حتما ببینن. و اینکه انکودر سینما مشکل داشت و چند جای فیلم کات میخورد

اگه مثل من از درامای زیادی متنفرین نبینین. آقا اونقدر دراماش زیاد بود که من چند دقه آخرشو هی میزدم جلو تا تموم شه. خفه کننده بود.