کِن: یک سال شده، مگه نه؟ بعضی وقتها نیمه‌شب از خواب بیدار میشم و به «پارکر» فکر میکنم، دوست خیلی خوبی بود. احساست رو درک میکنم. «هاچی»، دوست من، «پارکر» دیگه به خونه برنمی‌گرده ولی اگه «هاچی» عزیز، دوست داره منتظر بمونه، پس می‌تونه منتظر بمونه. میخوای منتظرش بمونی، مگه نه؟ عمرت دراز باد، «هاچی».