عجب فیلمی بود واقعا اسکورسیزی یه دنیای خشن و پر از هرج و مرج ساخته که آدمو میبره وسط نیویورک قرن نوزدهم بازی‌ها همه عالی بودن ولی دنیل دی لوئیس کبیر یه چیز دیگه بود کاریزماش تو نقش بیل قصاب بی‌نظیره هر صحنه‌ای که میاد کل فیلمو مال خودش می‌کنه لئوناردو دی‌کاپریو و کامرون دیاز هم خوب بودن ولی دی لوئیس یه سطح دیگه‌ست فضاسازی، طراحی صحنه و نبردای خیابونی همه پر از جزئیاته و واقعا میشه گفت یکی از خفن‌ترین کارای اسکورسیزیه که هم پرشکوهه هم پر از خشونت و شخصیتای فراموش‌نشدنی.

دو سکانس اول ( درگیری دو گروه در نیویورک ) و سکانس آخر ( نشان دادن گذشت زمان و رسیدن از گذشته به امروز نیویورک همراه با آهنگ گروه u2 که در ) جز سکانسهای فراموش نشدنی هستند . (‌موخره : یادمه سینما سپیده در میدان انقلاب تازه سیستم صدای دالبی را نصب کرده بود و این فیلم را اولین بار آنجا دیدم و این آهنگ گروه u2 آنچنان اثرگذار بود که بلافاصله آلبوم موسیقی فیلم را که در خود سینما آن زمان می فروختند خریدم . یادش به خیر. چه زود دیر شد !)

در کنار silence جزو معدود فیلمای اسکورسیزی بود که واقعا دوس نداشتم. شاید چون جفتشون بر اثر واقعه تاریخی بودن ولی بازیای خوبی توش داشت بخصوص دنیل دی لوئیس که بخاطر همونام ارزش داره آدم ببینه. ۷ از ۱۰

هر چقدر تعریف کنم کمه واقعا ... لذت ببرید از این شاهکار

قشنگ بود باریکلا به مارتین بازی دی لوییز انقدر خوبه که دیکاپریو اصلا به چشم نمیاد