فیلمنامه اصلا ویژه نیست. دیوونه بازی‌های مل گیبسون بیننده رو تو فیلم نگه میداره اما نه خیلی! نبودن دختری که فضا رو خوب کنه حس میشد :)) اون دختر اول فیلم رو بیشتر تو فیلم میزاشتینش خب :(

فیلم برای اون دوران که شروع سبک جدید بود جذابیت داشت ولی الان دیگه خیلی به جز تیپ و خیابونای دهه هشتاد جذاب نیست. البته نباید از صدای گیتار جادویی اریک کلپتون در طول فیلم بگذریم که هیچوقت قدیمی نمیشه.

روند فیلم تا نیمه دوم فیلم کنده و دارای سکانس های زائد زیادی است که این سکانس ها طولانی و حوصله سربر هستند.... برخلاف تمجیدهایی که ازش میشد فقط برای یکبار دیدن کافیه.... نمره ی من به این فیلم 7 از 10

این فیلم آغاز یک ژانر فیلم سازی بود و با درنظر گرفتن سال تولید ش یکی از بهترین ها است در این زمینه حتما پیشنهاد میکنم ببینید

خیلی خوب بود مخصوصا اون دیالوگه ک میگه من برای این لامصب زیادی پیرم!. حتما پیشنهاد میکنم ببینید. ارزش دیدن داره.