یکی از بهترین فیلم هایی هست در مورد مناقشات خاور دور در زمان جنگ ویتنام ساخته شده . این فیلم دو نکته رو به بهتریم شکل خودش نشون میده : ساختار حکومت های ایدوئولوژیک خودکامه و سیاست امریکا در تبدیل یک منطقه به زمین سوخته زمانی که اون رو ترک میکنه . خمر های سرخ شاید عیان ترین نوع حکومتهای خودکامه ایدولوژیک هست که سعی کرد مثل تمامی این مدل حکومت ها تاریخ که مجموعه ای از تجربیات یک ملت هست رو از بین ببره و در ازاء اون تاریخ رو طوری که خودش دوست داره از نو بنویسه در حالی باقی حکومتها خودکامه سعی در انتخاب گزینشی تاریخ و تحریف اون با روایت ها خودش جهت نیل به اهدافشون هستن مثل حکومت خود ما . نکته دوم رفتار ایالات متحده در هنگام ترک یک منطقه هست که ما اونرو از کامبوج خمر های سرخ تا افغانستان و کشور ها عربی و حتی کشور خودمون میبینیم . براساس این سیاست با ترک منطقه و خالی کردن پشت حکومتها کشور به دست گروه های رادیکال میوفته که نه تنها اون کشور رو به قعر فلاکن میبرند بلکه مانند سیاه چاله ای برای رقبا و حتی متحدان امریکا میشند که نه تنها رقبا با مشکب طولانی مدت موجه میشن بلکه متحدان نیز برای گریز از تبعاتی که این بحران امنیتی انها رو دچار میکنه بیشتر به امریکا پناه میبرند . نمونه این قضیه رو میشه در طالبانی دید که هم افغانستان رو به فلاکت کشونده هم معضل امنیتی بلند مدت برای قدرتهای منطقه ای و بین المللی از جمله چین شده یا همین حکومت ما که بعد فروپاشی رژیم سابق و روی کار امدن حکومتی رادیکال ، تمامی کشور ها نفت خیر عرب که به دنبال جنگ اعراب و اسرائیل با امریکا روابط پر تنشی رو داشتن از ترس ایران به سمت امریکا و زیر چتر امنیتی اون رفتن و حتی با اسرائیل روابط عیان و پنهان دارند .