K.G.F: Chapter 1 2018 من هیچوقت از فیلمه بد دیدن فرار نکردم. همیشه میگم دیدنه فیلم بد به شرطی که ازش بدت بیاد خوبه. فکر میکنم نفرتم از فیلم‌های بد باعث شده لذتم از فیلم‌های خوب بیش از اطرافیانم باشه. فیلم خوب که ببینم حتما چند روز تو روحیم اثر میزاره و حالم خوبه اون روزها. فیلمی که رنکش زیر ۵ باشه خیلی کم دیدم، شاید ۵ تا هم نبوده. یعنی قبل از انتخاب فیلم یک حداقلی واسه خودم در نظر گرفتم. این فیلم رو هم صرفا چون جزو ۱۰۰۰ فیلم برتر imdb بود دیدم. اینجوری نیستم که بگم فیلم چون هندیه حتما بد هستش. فکر میکنم 12th Fail بهترین فیلم ۲۰۲۳ بود. فیلم‌ها رو با خودشون میسنجم و فیلم هندی رو هم با عینک فیلم هندی نگاه میکنم. بله اگر یک روز فیلم هندی مثل هالیوود ادعای نجات دنیا رو داشته باشه قطعا منم سختگیرتر میشم. ولی تا جایی که دیدم اغلب دنبال ساختن کشور خودشون و برطرف کردن فقر و بقیه مشکلاتشون هستن. این مقدمه طولانی رو گفتم که برسم به این فیلم. در هیچ زبان زنده‌ی دنیا هیچ لغتی وجود نداره که بتونه میزان بد بودن این فیلم رو نشون بده. هر لغتی هرچقدر منفی در حقش بی انصافیه. بدترین فیلم عمرم. تدوینه فیلم آشغال‌ترین چیزیه که انسان میتونه تصور کنه. نویسنده‌ی فیلم احتمالا شاگرد آخر کلاس سعید نعمت‌الله بوده. این چند خط رو نوشتم چون میدونم نشون دادنه نفرتم به فیلم حالمو خوب میکنه. با این حال یک دیالوگ بی‌ربط تو فیلم بود که خوشم اومد: فقط کسی که دوستم داره قدر منو میدونه. امیدوارم همه‌ی آدما کسی رو داشته باشن که بتونن بگن فلانی قدر منو میدونه و همین واسم کافیه. امیدوارم تا آخر خونده باشید. خوش باشید.