پیتر سلرز
زندگی
پیتر سلرز، با نام اصلی ریچارد هنری سلرز، در ۸ سپتامبر ۱۹۲۵ در ساوتسی، همپشر، انگلستان متولد شد. او در یک خانواده هنرمند بزرگ شد؛ مادرش، پگی (با نام اصلی جویس آدلین مارکس)، و پدرش، ویلیام «بیل» سلرز، هر دو در زمینه نمایش فعالیت داشتند. خانواده سلرز یهودی بودند و پیشینه آنها به هلند و پرتغال بازمیگشت. پیتر از کودکی با فضای تئاتر و هنر آشنا شد و این موضوع تأثیر بسزایی در شکلگیری شخصیت و استعداد او داشت.
دوران کودکی سلرز با اجراهای مختلف در کنار والدینش سپری شد. او در نواختن سازهای مختلف مانند درامز، یوکللی و بانجو مهارت داشت و از همان سنین پایین توانایی تقلید صداها و لهجههای مختلف را از خود نشان داد. با شروع جنگ جهانی دوم، سلرز به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا پیوست و در بخش سرگرمی و اجرای نمایش برای سربازان خدمت کرد. این تجربه نیز به او کمک کرد تا مهارتهای خود را در زمینه بازیگری و کمدی تقویت کند.
سلرز چهار بار ازدواج کرد. اولین ازدواج او با آن هاوز در سال ۱۹۵۱ بود که به مدت دوازده سال به طول انجامید و حاصل آن دو فرزند به نامهای مایکل و سارا بود. ازدواج دوم او با بریت اکلند، بازیگر سوئدی، در سال ۱۹۶۴ صورت گرفت و آنها صاحب یک دختر به نام ویکتوریا شدند. این ازدواج نیز پس از چهار سال به جدایی انجامید. سلرز در سال ۱۹۷۰ با میراندا کواری ازدواج کرد که این رابطه نیز دوام چندانی نداشت. آخرین ازدواج او با لین فردریک در سال ۱۹۷۷ بود که تا زمان مرگ سلرز ادامه داشت.
پیتر سلرز در ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۰ در سن ۵۴ سالگی بر اثر حمله قلبی در لندن درگذشت. او در قبرستان گلدزر گرین به خاک سپرده شد.
شروع کار
آغاز فعالیت حرفهای پیتر سلرز با حضور در رادیو بیبیسی در اواخر دهه ۱۹۴۰ رقم خورد. او به سرعت به یکی از اعضای اصلی گروه کمدی رادیویی «The Goon Show» تبدیل شد. این برنامه که از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۰ پخش میشد، به دلیل سبک کمدی سورئال و مبتکرانهاش شهرت فراوانی کسب کرد و سلرز به واسطه آن توانست استعداد خود را در خلق شخصیتهای مختلف و تقلید صداها به نمایش بگذارد. همبازیهای او در این برنامه، اسپایک میلیگان، هری سکومب و مایکل بنتاین بودند که هر کدام نقش مهمی در موفقیت «The Goon Show» ایفا کردند.
همزمان با فعالیت در رادیو، سلرز به تلویزیون نیز راه یافت و در برنامههای کمدی مختلفی حضور پیدا کرد. او در این دوران توانست مهارتهای خود را در زمینه بازیگری گسترش دهد و تجربه بیشتری کسب کند. با این حال، نقطه عطف اصلی در کارنامه هنری سلرز، ورود او به سینما بود.
در دهه ۱۹۵۰، سلرز به تدریج وارد دنیای سینما شد و در فیلمهای کمدی بریتانیایی نقشهای کوچکی را ایفا کرد. او با بازی در این فیلمها توانست توجه کارگردانان و تهیهکنندگان را به خود جلب کند و فرصتهای بیشتری برای بازی در نقشهای اصلی به دست آورد.
آثار برجسته
پیتر سلرز با بازی در نقشهای متنوع و به یادماندنی در فیلمهای کمدی، به یکی از محبوبترین و تحسینشدهترین بازیگران تاریخ سینما تبدیل شد. او توانایی بینظیری در خلق شخصیتهای متفاوت و ارائه بازیهای کمدی خلاقانه داشت که او را از سایر بازیگران متمایز میکرد. در زیر به برخی از مهمترین آثار او اشاره میشود:
- دکتر استرنجلاو یا: چگونه یادگرفتم دست از نگرانی بردارم و بمب را دوست داشته باشم (Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb) – ۱۹۶۴: در این فیلم کمدی سیاه به کارگردانی استنلی کوبریک، سلرز در سه نقش مختلف ظاهر شد: کاپیتان گروهبان لیونل ماندراک، رئیسجمهور مافلی و دکتر استرنجلاو. بازی او در این فیلم به عنوان یکی از بهترین عملکردهای تاریخ سینما شناخته میشود.
- پلنگ صورتی (The Pink Panther) – ۱۹۶۳: سلرز در این فیلم نقش بازرس ژاک کلوزو را ایفا کرد، کارآگاهی دست و پا چلفتی و بامزه که به دنبال دزدیدن الماس گرانبهایی به نام پلنگ صورتی است. این فیلم به موفقیت تجاری بزرگی دست یافت و باعث شد تا سلرز در چندین دنباله دیگر نیز نقش کلوزو را بازی کند.
- شلیک در تاریکی (A Shot in the Dark) – ۱۹۶۴: این فیلم دومین قسمت از سری فیلمهای پلنگ صورتی است و سلرز بار دیگر در نقش بازرس کلوزو ظاهر میشود. در این فیلم، کلوزو درگیر پرونده قتل میشود و تلاش میکند تا قاتل را پیدا کند.
- مهمانی (The Party) – ۱۹۶۸: در این فیلم کمدی به کارگردانی بلیک ادواردز، سلرز نقش یک بازیگر هندی به نام هیرودیوم «هیرو» پاپادوپولوس را ایفا میکند که به اشتباه به یک مهمانی مجلل در هالیوود دعوت میشود.
- وجود دارد (Being There) – ۱۹۷۹: در این فیلم کمدی-درام به کارگردانی هال اشبی، سلرز نقش چنس را بازی میکند، باغبان سادهدلی که پس از مرگ صاحبخانهاش، وارد دنیای سیاست و رسانه میشود و به دلیل سادگی و صداقتش، به یک چهره محبوب تبدیل میشود.
سلرز علاوه بر این فیلمها، در آثار برجسته دیگری نیز به ایفای نقش پرداخته است که هر کدام به نوعی در تثبیت جایگاه او به عنوان یک بازیگر کمدی توانمند نقش داشتهاند. او با بازی در فیلمهایی مانند «لولیتا» (Lolita)، «بعد از مرگت هم دوستت خواهم داشت» (I'm All Right Jack) و «موش که غرش کرد» (The Mouse That Roared) توانست استعداد خود را در ژانرهای مختلف به نمایش بگذارد و به یکی از محبوبترین بازیگران دوران خود تبدیل شود.
فیلموگرافی

دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید