فصل ۶ هم مثل فصول قبل عالی بود. منتظرم که فصل ۷ هم بیاد و وصال نهایی رو ببینیم. چقدر زیبا تمام مفاهیم دردنیایی که پراز تندروها شده، بدون ترس به تصویر کشیده شدن. سرگذشت ندیمه

این سریال آينه تمام و کمالی‌ست از اینکه چگونه می‌شود یک ایده‌ی داستانی بدیع را ذره ذره ویران کرد. در فصول ابتدایی فکر می‌کنیم الیزابت ماس بازیگر قابلی‌ست؛ ولی اشتباه فکر می‌کنیم. ماس نابازیگریست که فتیش اسملوشن و کلوزآپ دارد. حرکات اغراق شده صورت، اکت‌های تکراری و مضحک؛ همه و همه می‌شود معجون بی‌معنایی از بازیگری خانم «ماست». حالا به همین نابازیگر دوربین هم بدهید؛ نتیجه‌اش می‌شود یک مشت تصاویر تکراری، اسلومشون‌های خسته کننده و زجر آور و کلوزآپ‌های بی معنا. اساسا میزانسن در فصل ششم مفهوم بی‌معنایی‌ست؛ چون خانم نابازیگر این کاره نیست. اگر بخواهیم فرموله کنیم فصل ششم را= اسلوموشن + کلوزآپ + منطق روایی مضحک. این سریال کشش 6 فصل را نداشت؛ چیزی که \"بروس میلر\" از فهمش عاجز بود.

واقعا یاد شعر خیام افتادم کوزگری که کوزه میسازه آخرش میزنه میشکونه واقعا سازنده ها باید از خودشون شرم کنن یه ایده یه داستان خوب رو اینطور به لجن بکشن خودشون خندشون نگرفت قسمت آخر شده بود حرکت آهسته نصف سکانسهاش حرکت آهسته بود کل فصل 6 اگر ساخته نمیشد و همینجا کنسلش میکردن با آبرو تر تموم میشد بدبختانه از فصل سوم سریال به ضعیف شدن غیر عقلانی شدن پیش رفت ولی دو فصل آخر اصلا توهیین بود به شعور مخاطب این فصل که اصلا صفر مطلق نه داستان نه عقلانیت هیچ در هیچ سریال از ابتدا یه سریال فمینیستی بوده چیز عجیبی نیستش ولی اینجور که شیاطین ظالمان زن تو یک چشم بهم زدن فرشته میشن با هیچ منطقی سازگار نمیشه

اینه تمام نمای ایران. اخرش هم یکی از تو خود سیستم باید بلند بشه

تا اینجا که دیدم -فصل 3- سریال جالب و پر معنایی بود. پر از نکات جامعه شناختی، روانشناسی. و واقعیت بدون روتوش آدمها در فضاهای خشن و عاری از شعارهای بوتیکی. با اینکه سریال بیشتر حول یک زن میچرخه ولی اون المان معروف قهرمان و ضد قهرمان رو دنبال نمیکنه. و این به نظرم نقطه قوت سریال هست. شاید بشه گفت کارگردان این فیلم اساس ساخت این فیلم رو بر مبنای چندین آزمایش جامعه شناختی خیلی معروف ساخته! مثل آزمایش آقای جونز یا افسون دیکتاتور -معلم تاریخ آمریکایی- در سال 1967 در مدرسه ای که تدریس میکرد انجام داد. و آزمایش زندان استفورد که توسط دکتر فیلیپ در سال 1971 انجام شد. رفتارهای کاراکترهای سریال و تصمیماتی که در این بین گرفتند برای بنده خیلی شباهت زیادی به مطالبی بود که از اون آزمایشها خوندم. یا در قسمتی جون آزبورن مورد ازمایش قرار میگیره، آزمایشی مشابه انتخاب مرگ 3 نفر یا مرگ 50 نفر. بخش مهم دیگه ی این سریال نمایش واقعی ساختار حکومتهای دیکتاتور ایدئولوگ رو به نمایش میزاره. که اون هم بازتابی از کتاب 1984 جرج اوورول هست. کلام آخر برای دوستانی که به مسایل رفتارشناسی، روانشناسی فردی و جامعه شناسی علاقمند هستند تصور میکنم از دیدن سریال لذت ببرن.