اگر فکر می‌کنید دوران سریال‌های پلیسی خوب تمام شده، حتماً Blue Lights رو ببینید. این سریال یکی از غافلگیرکننده‌ترین درام‌های جنایی چند سال اخیره که برخلاف بقیه، اصلاً دنبال قهرمان‌بازی و اکشن‌های عجیب‌وغریب هالیوودی نیست؛ جاش دقیقاً دست گذاشته روی استرس و واقعیتِ زندگی چند تا پلیس تازه‌وارد در فضای سنگین بلفاست. ​قدرت اصلی سریال در شخصیت‌پردازی‌های ملموس و جایزالخطاشه؛ اینجا خبری از کارآگاه‌های نابغه نیست و داستان درباره آدم‌های معمولی‌ایه که زیر فشار وحشتناک شغلی و سیاسی، فقط سعی می‌کنن دوام بیارن. تعلیق سریال خیلی درونی و هوشمندانه ساخته شده و از همون قسمت اول جوری شما رو می‌بره توی دل ماجرا که تا آخرش رها نمی‌کنه. یه درام استخوان‌دار و واقع‌گرایانه که دیدنش برای هر طرفدارِ سریالی واجبه. نقاط قوت: ​واقع‌گرایی فوق‌العاده: آدم حس نمی‌کنه داره فیلم می‌بینه، انگار واقعاً وسط خیابون‌های بلفاسته. ​شخصیت‌های ملموس: پلیس‌ها ربات یا ابرقهرمان نیستن؛ آدم‌های معمولی با کلی ترس و اشتباهن. ​تعلیق هوشمندانه: بدون نیاز به انفجار و تیراندازی مدام، استرس رو به خوبی منتقل می‌کنه. ​نقاط ضعف: ​لهجه غلیظ: بعضی جاها لهجه بازیگرها (ایرلندی) یه کم سنگینه که البته با زیرنویس کاملاً حله. ​ریتم قسمت‌های میانی: شاید در اواسط فصل، سرعت داستان برای کسانی که فقط دنبال اکشن هستن، کمی کند به نظر بیاد.

این سریال اول قرار بدون در شش قسمت به پایان برسه ولی به قدری موفق ظاهر شد که برای فصل های بعد تمدید شد. به دوستانی که این ژانر و میپسندن شدیدا توصیه میکنم این سریال بریتانیایی را حتما تماشا کنن لطفا زیرنویس اختصاصی برای فصل دوم هم قرار بدید.