این ژانر، بخصوص وقتی که یه سریال باشه، معنیش اینه که نباید منتظر سوال و جوابهای پینگ پنگی باشی، متاسفانه خیلی ها صبور بودن رو یاد نگرفتن. برای رسیدن به جواب باید صبر کرد. حتی گاهی چند فصل هنوز سریال تموم نشده و نمیشه از محتواش ایرادی گرفت. البته سوالات و معماهای زیادی مطرح شده و شاخ و برگی زیادی بهش دادن. کمی بیش از حد. تا اینجایی که من دیدم (پایان فصل 2) به نظر نمیرسه که توی جمع کردن این سریال موفق بشن. اما به هرحال باید تا پایان سریال صبر کرد و بعد نظر داد. شاید جواب سوالات رو دادن. اما کاراکترها واقعا خوب نیست. هیچ درام معناداری بینشون نیست و همگی مقوایی هستن. هیچ عمقی ندارن. رفتارها، و کنش هاشون هم منطقی نیست. مثلا کاراکتری که چهل ساله با یه معما روبرو شده، اما طوری رفتار میکنه که انگار تازه با همه چیز آشنا شده، باورش سخته که بپذیری توی چهل پنجاه سال برای حل این معما، درک کردنش، تست کردنش، یا حتی مخفی کردنش یا هر چیز دیگه ای، هیچ تلاشی نکرده و هیچ چیز رو امتحان نکرده، در موردش هیچ مطالعه ای نکرده و... از هرنظر هیچ تلاشی نکرده بخشی از ضعف فیلمنامه رو هم با حرف نزدن کاراکترها، سکوتهای بی معنی و مخفی کاری، کاور کردن. شخصیت ها انسجامی نداره. پدیده ها و اتفاقات ماورایی هم مدام تغییر میکنه. انگار هر دقیقه یه چیز تازه به ذهن سازندگانش میرسه. ولی در کل اونقدر بد نیست که نشه تحملش کرد. حداقل تا وقتی که معما رو گسترش میدن، ذهن رو درگیر میکنه و میشه ازش لذت برد. به امید یه پایان خوب (که البته بعیده) ای کاش بیشتر روی این سریال کار کرده بودن

چی شد چی را میخواست نشان بده؟ کلا ضعیف وقت نذارید براش

طرح و ایده داستان دوست داشتنی، با قاب‌های جذاب و تصویربرداری عالی در کنار ضعف شدید فیلمنامه و عدم شخصیت پردازی مناسب کلا ۴ قسمت بهش مهلت دادم و بعدش ادامه ندادم