بقدری سلیقم‌توی دیدن سریال و فیلم عوض شده که دیگه فیلم نمیبینم و دیگه سریالای غربی نمیبینم! با اینکه شاید حدود ۲۰۰ سریال توی ارشیوم باشه اما فقط زدم توی کار سریالای کره با ژانر کمدی -رمانتیک از ابتذال غرب خسته شدم ، از کلیشه ای هاش ، از توهم ها ، از قدرت نمایی پوک و پوچ و احمقانه از آدما و سیاستایی که خود حق پنداری و خود برتر بینی شون پدر دنیارو درآورده ازونایی که در قالب فیلم هر جفنگیاتی به خوردت میدن و تو مثل قورباغه ای میمونی که توی این قابلمه ی حرارت کم بخودت میای و میبینی فلجی! میفهمی اونی که داری میبینی فقط روایت داستان نیست ، جریانی بصورت زورتپونی ، تورو با خودش همراه میکنه و اصلا عقیدشو توی حلقت قی میکنه ننگ به این فرهنگ و عمل! البته که توی حرفام همه رو به یه چوب روندم ولی دیگه خسته شده بودم تا اینکه با سریالای کره آشنا شدم. همزمان با انیمه های ژاپنی! انگار تو ادعای چیزی رو از کسی میشنوی اما کیفیت رو‌جای دیگه میبینی! خلاصه که زدم توی کار سریالای ساده و زودهضم شوی کره ای ها با ژانر کمدی-رمانتیک! حداقل حس‌نمیکنم دارم سواری میدم، برده ی کسی شدم، بصورت غیر رسمی شدم گوش هایی برای شنیدن هر مزخرفاتی بگذریم این سریال ، روند خوبی داره اما نمیتونم پیشنهاد بدم ، پایانش کمی روی مخ بود و قضد اذیت داشتند سریال خوبی بود اما ... تهیه کردن زیرنویسای سریالای کره ای مثل پیداکردن دارو توی جاهایی غیر از داروخونست. پدر در آره! شخصیت زن سریال نسبت به سریالای کره ای دیگه کمی ولنگ و واز تر بود! نمیدونم ورا این حسو راجبش داشتم با اینکه اصلا کره ای ها خیلی مراعات میکنن توی همین ژانر سریال Legend of the blue sea رو پیشنهاد میدم