قرار دادن این سریال تو لیست پیشنهادی ها به چند دلیل جالبه. دلیل اول به موقعیت ویدینگ رفن (کارگردان) بعد از فیلم جنجالی \"درایو\" برمی گرده. تو این دوره عملا داستان رو کنار می ذاره و اساس کارش می شه افراط تو شگردهای سبکی. فیلم تبدیل می شه به رنگ و نور، حرکت دوربین و بازیگرا و استایل و هر چیز دیگه ای محو می شه. گاهی بازیگر، فقط یه بدنه که دنبالش می کنیم و عملا داستانی وجود نداره. در مورد همین سریال گفته این یه پرفورمنس صدا و تصویره و از هر جایی و به هر مقداری که دوست دارید می تونید ببینیدش. دلیل دوم، مسئله ژانره. تو هر فیلم یه ژانر رو انتخاب می کنه و سعی می کنه با افراط توی کلیشه های اون ژانر (جنسیت، وحشت و خشونت) و روایت ناآشنا (توالی و جنس تصاویر متفاوت) به چیز تازه ای برسه. «تنها خدا می بخشد» یه فیلم گنگستری با تصاویر و موسیقی فوق العادست اما عملا سکس و خشونت رو طوری نمایش می ده که جای به وجد اومدن، حالت تهوع می گیری. گنگه و اصلا مشخص نیست داستان چیه. دلیل سوم، منفور و فراموش شدن این سبکه. طرفداراش حس کردن فریب خوردن و بلافاصله رهاش کردن. این سبک مثل شعبده بازیه که با یه نمایش مرعوب کننده یه آدمو غیب می کنه ولی وقتی در جعبه رو باز می کنه، چیزی ظاهر نمی شه. و تو می مونی با یه سوال بزرگ: خب که چی؟

عالی تو دنیای فیلم و سریال های تکرای یه داستان و روایت جدید عالی عالی ... عالی

روی دور تند سریال خوبیه. 2x مثلا.

چرا آهنگش اینقدر کنده ؟ من فقط قسمت اول رو دیدم ، مابقی قسمت ها هم مثل قسمت اول آهنگش همینطوره ؟ یا فرق میکنه ؟

شاهکار