در دو کلمه : لذت بردم .

سریال همه چی تموم،مخصوصا بازی بندیکت کمبریج

یه اقتباس فوق‌العاده از 5 کتاب نیمه‌بیوگرافی Edward St Aubyn : هر قسمت یه کتاب و به اسم همون کتابه. اگه نگاه کردین و حالتون بد شد، به این معنی نیست که سریال کشش نداره. به این معنیه که از نظر روحی فاسد نیستین. قسمت اول واقعا کوبنده ساخته شده؛ از طراحی صحنه و لباس و رنگ‌ها تا صدای تو سرش همه عالین! واقعی بودن داستانش، تاثیرگذاری سریال رو شدیدتر می‌کنه. پاتریک/ادوارد فقط یه نمونه از میلیون‌ها بچه‌ان که توسط پدر/مادر تَنی‌شون مورد آزار جنسی قرار گرفتن و می‌گیرن و کسی نبوده که بتونن ازش کمک بخوان. بازیگرا فوق‌العاده‌ان. بندیکت کامبربچ در واقع خود نویسنده رو به تصویر کشیده و واقعا حق رو ادا کرده + بازیگر دوران کودکی پاتریک. (Hugo Weaving هم همینطور. فکر نکنم تا مدت‌ها بتونم اثری ازش ببینم...) اگه این سریال رو دیدین و حالتون بد نشد، خودتونو به یه روانشناس نشون بدین. اگرم دیدین و دوست داشتین، بیاین قول بدیم حواسمون به بچه‌های دور و برمون باشه.

سریالی که قسمت اولش انقدر گنگ و بدون کشش باشه به درد نمیخوره و به کسایی توصیه میکنم که دنبال سریال هایی با سبک اروم میگردن

بازیگر خفن که تراژدی هارو زیبا بازی کرد + داستان ضعیف = فیلم بد البته این نظر منه چند قسمت اولش جالب بود که فهمیدم قضیه چیه و اتفاقای گذشتش رو نشون داد مخصوصا 3 یا 4 قسمت اول ولی بعدش روند نزولی داشت و افت کرد چون یه ماجرای تکراری و قابل حدس رو نشون میداد