زمان مطالعه: ۱۶ دقیقه
۱۰ فیلم فوقالعادهای که تنها یک بار طاقت دیدنشان را دارید
معمولاً وقتی با یک فیلم عالی مواجه می شوید بعد از تماشایش به دنبال خالی کردن وقت برای دوباره و چندباره دیدن آن خواهید بود.فیلم هایی هستند که با هربار تماشا کردنشان لذتی که به دنبالش هستید را به دست می آورید و هرگز از دیدن شان خسته نمی شوید. این احساس به مانند پیدا کردن یک دوست جدید است و از جمله نشانه هاییست که به ما می فهماند سینما هنوز آن چه ما از آن انتظار داریم را برایمان به ارمغان می آورد. آن سوی قضیه نیز زمانیست که فیلم برایتان کسل کننده بوده و تماشایش انرژی بسیاری از سوی شما می طلبد به طوری که آرزو می کنید کاش فیلم به زودی تمام شود و دست به هرکاری می زنید تا فیلم را نگاه نکنید. احساسی که تقریباً در هر فیلم بازی شکل گرفته و اوقاتی بوده اند که بابت دوساعت تلف شدن عمرتان پای یک فیلم بی ارزش، ناراحت و پشیمان بوده اید. دسته ی سوم فیلم ها آنهایی هستند که مقاله ی ما درموردشان می باشد. فیلم های این دسته به شدت خوش ساخت، درگیر کننده و نفس گیر و عالی هستند اما بنابه دلایلی تنها ترجیح می دهید یک بار تماشایشان کنید.فیلم هایی که بعد از یک بار تماشا کردن شان هر کاری کنید دیگر نمی توانید برای دومین بار یا چندمین بار به سراغ شان بروید. از جمله خصوصیات این آثار می توان به عذاب آور بودن تماشا کردن شان اشاره کرد. فیلم هایی که در عین عالی بودن، دارای صحنه هایی هستند که فقط یک بار تحمل دیدن شان را دارید. نکته ی جالب این گونه فیلم ها مواقعیست که متوجه می شوید فیلم به قدری عالی و خوش ساخت است که جزو بهترین آثاریست که تماشایشان کرده اید اما به هیچ وجه حاضر نیستید برای بار دوم برای آن فیلم ها وقت بگذارید. با هم در این مقاله نگاهی به 10 فیلم عالی سینما می افکنیم که براساس خصوصیات فیلم های دسته ی سوم ساخته شده اند. فیلم هایی که تنها یک بار می توانید تحمل شان کنید. بدیهی است سلیقه ها در همه ی زمینه ها متفاوت است. شاید افرادی باشند که فیلم های مقاله ی ما را بار ها دیده اند و هربار از تماشای آن ها لذت برده اند. این شما و این ده فیلم برتر سینما که تنها یک بار می توانید آن ها را ببینید. توجه کنید که آثار یادشده در زیر براساس نظر و رای منتقدین و استاندارد های موجود گلچین شده اند در نتیجه خبری از فیلم هایی که صرفاً حس انزجار و نفرت را به چالش می کشند نیست.
تذکر مهم : مسئولیت تماشای تمام این فیلم ها برعهده ی مخاطب می باشد. تماشای این فیلم ها ممکن است طبق میل و ذائقه ی عام مردم نباشد . تصاویر نشان داده شده در آثار زیر ممکن است برای برخی ها قابل تحمل نباشد.
1.OldBoy

پیرپسر، فیلمی محصول 2003 کره ی جنوبی، اثری در ژانر هیجانی و نئو نوآر به کارگردانی پارک چان ووک می باشد که براساس مانگای ژاپنی با همین نام نوشته ی نوبوآکی مینه گیشی می باشد. این فیلم دومین فیلم سه گانه ای به اسم انتقام می باشد که با اسامی Sympathy for Mr.Vengeance و Sympathy for Lady Vengeance منتشر شده اند. داستان فیلم در مورد مردیست که بدون اطلاع از نام و هدف رباینده ی خود، به مدت 15 سال در هتلی زندانی شده است. او پنج روز فرصت دارد تا رباینده ی خود را پیدا کند و علت کارش را کشف نماید . این فیلم در جشنواره ی فیلم کن سال 2004 توانست تحسین منتقدین این جشنواره و رئیس هیئت داوران یعنی کوئنتین تارانتینو را بر انگیزد. در سال 2013 فیلمی با همین نام توسط اسپایک لی ساخته شد و به نوعی یک باز سازی از نسخه ی 2003 به حساب می آید. فیلم محصول سینمای آسیاست. سینمایی که همیشه آثار گوناگون و ژانر های گوناگون را با استایل و سبک خود پرورش داده است. فیلم مذکور نیز از این قاعده مستثنی نیست. اثری که اکثراً آن را به عنوان یکی از معمایی ترین و پیچیده ترین آثار سینمای جهان قلمداد می کنند. چوی مین سیک بازیگر نقش دا-سو در این فیلم به قدری بیننده را مسحور بازی درخشان خود می نماید که گویی هر درد و رنجی که به این شخصیت وارد می شود را در روح و روان خود حس می کنیم. هر چه بیشتر به فیلم اجازه دهید با شما ارتباط برقرار کند، تماشا کردن و ادامه دادنش برایتان غیرقابل تحمل تر خواهد شد. تنها سکانس بلعیدن اختاپوس زنده توسط این بازیگر کافیست تا خیلی ها فیلم را تا انتها تماشا نکنند.
2.Eraserhead

شاید عجیب ترین و منزجر کننده ترین فیلم لیست ما اثری سورئال به کارگردانی دیوید لینچ باشد. فیلمی که کارگردان در آن به وضوح از شما می خواهد دست از تماشایش بردارید. به نقل از برخی منابع، لینچ برای ساخت این فیلم تمام دکوراسیون استفاده شده در آن را از لابه لای زباله ها و آشغال های حاشیه شهر پیدا کرده است. فیلم به احتمال زیاد عجیب ترین اثریست که به تماشایش خواهید نشست. فیلم مذکور به نوعی اولین ساخته ی بلند لینچ به حساب می آید. کارگردانی که عده ای او را نابغه ی فیلم سازی معاصر می دانند و سال هاست دست به ساخت فیلم جدیدی نبرده است. کارگردان آثاری چون Lost Highway ، Inland Empire و Mulholland Drive در این فیلم، داستان هنری اسپنسر با بازی جک نانس را روایت می کند. جک در متروکه های صنعتی شهری بی نام و نشان با کودک عجیب الخلقه اش زندگی غیرمعمولی را می گذراند. موجود به کار رفته در این فیلم که نقش کودک هنری را تجسم بخشیده یکی از وحشتناک ترین و منزجر کننده ترین موجودات تاریخ سینماست که به روش های گوناگون ذهن و روان شما را درگیر زشتی ها و سکانس های تاثیر گذاری که به سبک لینچ پشت سرهم چیده شده اند می نماید.
3.This Is England

فیلمی درام محصول 2006 بریتانیا که Shane Meadows آن را نویسندگی و کارگردانی کرده است.فیلم مذکور را می توان به دونیمه تقسیم نمود. در نیمه ی اول فیلم کودکی دوازده ساله را مشاهده می کنیم که به دنبال مقبولیت در جامعه ی دهه ی هشتاد میلادی انگلستان است. در نیمه ی دوم فیلم به احتمال زیاد یکی از ناراحت کننده ترین و غم انگیز ترین فیلم نامه های تاریخ سینما را به تماشا خواهید نشست. کودک دوازده ساله و بدبخت فیلم بعد از یک دعوای خیابانی با گروهی از نژادپرستان ولگرد آشنا می شود که برایش تبدیل به بهترین دوستان و خانواده ای جدید می شوند. نکته ی برجسته ی فیلم زمانیست که تاثیر فیلم برروی مخاطبین خود معطوف به مردم انگلستان نیست و هرجایی که زندگی کنید با عوامل و شخصیت های فیلم که در انگلستان زندگی می کنند ارتباط برقرار می کنید و درد هایشان را در خود احساس خواهید کرد. طراحی لباس ساده و متناسب با حال و هوای داستان و بازیگری های عالی دست به دست هم داده اند تا تاثیر گذاری فیلم به مراتب بیشتر به چشم آید به طوری که شخصیت کومبو در این فیلم یکی از وحشتناک ترین و تاثیرگذارترین شخصیت های سینمای قرن 21 ام لقب می گیرد. به همان میزان که فیلم روایتی شاعرانه را دنبال می کند، سیاه و تاریک است. فیلم مذکور اگرچه از رنگ و لعاب های بسیار برای پوشاندن این تباهی و سیاهی بهره می برد اما ذات خشن و انتقاد تند فیلم به جوامع بشری به وضوح با تاریکی هرچه بیشتر در فیلم تجلی یافته است.
4.The Road

جاده یکی از تاثیر گذارترین آثار پسا آخرالزمانی هالیوود به شمار می رود. فیلمی که سرمای وحشتناک و استخوان سوز به کار رفته در آن را با تمام وجودتان حس خواهید کرد. اثر مذکور یکی از بهترین طراحی های صحنه ی موجود در آثار سینمایی را دارد. فیلم محصول 2009 به کارگردانی جان هیلکات، اقتباسی از داستانی با همین نام نوشته ی کورمک مک کارتی نویسنده ی داستان تحسین شده ی جایی برای پیر مرد ها نیست، می باشد. ویگومورتنسن، بازیگر سرشناس هالیوود در این فیلم نقش مردی بدون نام را بازی می کند. داستان و حال و هوای فیلم بسیار تاریک و سرد می باشد و آینده ی بشریت را در خود به چالش می کشد. شاکله و چارچوب فیلم زنده ماندن پسر و فرزند در دنیایی خالی از سکنه، غذا، سرپناه و ... می باشد. اگر از علاقمندان فیلم هایی که با محوریت بقا و زنده ماندن ساخته می شوند هستید، این فیلم را به هیچ وجه از دست ندهید.
5.Antichrist

فیلم ضد مسیح اثری محصول 2009 میلادی به کارگردانی لارس فون تریه می باشد که اولین قسمت از سه گانه ی افسردگی این کارگردان به شمار می رود. مالیخولیا و نیمفومنیاک نام دو عنوان بعدی این سه گانه هستند. فیلم همان طور که از نامش بر می آید، درون مایه ای مذهبی دارد و به گفته ی خود فون تریه علاوه بر این موضوع، با ساخت آن به دنبال ادای دین به آندری تارکوفسکی فقید بوده است. زن ستیزی به تصویر کشیده شده در فیلم یکی از مقولاتی است که نقد های بسیاری را برای فیلم به دنبال داشت. در اولین نمایش فیلم که در جشنواره ی فیلم کن اتفاق افتاد، عده ای فیلم را هو کرده و برخی نیز با تماشای آن از حال رفته بودند.
لارس فون تریه ید طولانی در به عقب راندن مرز های فیلم سازی دارد. بر همگان مبرهن است که فیلم های او همیشه یکی از جنجال برانگیز ترین آثار ساخته شده ی سینما تلقی می شوند . فیلم نسبت به دو اثر دیگر این سه گانه، ترسناک تر و عجیب غریب تر می باشد. به مانند فیلم The Road ، شخصیت های این فیلم نیز اسمی را یدک نمی کشند. فیلم به آرامی شروع شده و رفته رفته سکانس های منزجر کننده و مسحور کننده اش را به مخاطب نشان می دهد و در این راه رحمی از خود نشان نمی دهد. فیلم مدام به دنبال به چالش کشیدن مخاطب خود و به فکر فرو بردن او می باشد. بسیاری، اثر مذکور را یکی از بدترین آثار سینما و برخی آن را یکی از بهترین ها می دانند، با این حال پیشنهاد ما به شما، یک بار تماشا کردن آن می باشد اما فراموش نکنید که اثر مذکور در لیست آثاری قرار دارد که بیش از یک بار دیدنش توصیه نمی شود.
6.Grave of Fireflies

مدفن کرم های شب تاب بدون شک برای همه به عنوان یکی از فوق العاده ترین تجربیات سینمایی به حساب می آید که در دوران زندگی با آن مواجه می شوند. استودیوی کهنه کار ژاپنی موسوم به Ghibli که انیمیشن هایی چون پرنسس مونونوکه و شهراشباح را ساخته، سازنده ی این انیمیشن نیز می باشد. اثر مذکور که می توان آن را انیمه ای تراژدیک دانست، توسط ایسائو تاکاهاتا نویسندگی و کارگردانی شده است. این انیمیشن را بر اساس داستانی با همین نام نوشته ی آکیوکی نوساکا ساخته اند. این شخص با نوشتن این داستان از خواهر کوچک خود که در جنگ جهانی دوم بر اثر سوء تغذیه جان باخت، عذر خواهی کرده است. انیمیشن مذکور در لطافت بسیار با همان حال و هوای آثار دیگر استودیو جیبلی ساخته شده و به عواطف و روابط بین برادر و خواهر کوچک تر خود می پردازد و بسیار آن را به عنوان یکی از شاخص ترین آثار ضدجنگ تلقی کرده اند. اگر به دنبال زرق و برق های انیمیشن های پیکسار، والت دیزنی یا دریم ورکس هستید، به هیچ وجه تماشای این اثر به شما توصیه نمی شود، چرا که یا به سمت آن نروید یا اگر به تماشایش می نشینید منتظر غم و اندوه و مشقت هایی که نقاشی شده اند باشید.
7.We Need to Talk About Kevin

ما باید درمورد کوین صحبت کنیم، نام فیلم بعدی لیست ما می باشد. اثری محصول 2011 سینمای بریتانیا که لین رمزی آن را کارگردانی کرده و اقتباسی از رمانی با همین نام نوشته ی Lionel Shriver می باشد. فیلمی که تولید آن از سال 2005 شروع شد و بعد از 6 سال به سر انجام رسید. Tilda Swinton در این فیلم نقش مادر کوین را بازی می کند و تلاش می کند جلوی خشونت سرزده از فرزند خود را بگیرد. تاکنون فیلم های بسیاری در رابطه با خشونت قشر نوجوان و جوان جوامع بشری ساخته شده اند. خشونت هایی که اغلب در مدرسه اتفاق می افتند دست مایه ی بسیاری از آثار این چنینی بوده اند. در بین این فیلم ها ، اثر مذکور با اختلاف بسیار به عنوان ترسناک ترین فیلم جای می گیرد. این نکته که کودک تان روزی به یک فرد غیرقابل کنترل تبدیل می شود، کابوسی است که همگان گاهاً آن را در ذهن خود تداعی کرده اند. فیلم باید درمورد کوین صحبت کنیم، دقیقاً به سراغ همین موضوع و نحوه ی برخورد با چنین مسائلی رفته است. به عنوان تذکر قبلی به آن دسته کسانی که فیلم را ندیده اند بگوییم که به سراغ فیلم فوق العاده ای برای دیدن می روید اما حواستان باشد که به جو آرام و یکنواخت اوایل فیلم دل نبندید چرا که اثر مذکور یکی از خشن ترین و غیرقابل دیدن ترین آثار ساخته شده ی سینما به شمار می رود.
8.Irreversible

فیلم برگشت ناپذیر اثری محصول سینمای فرانسه به کارگردانی گاسپار نوئه می باشد و در ژانر درام راز آلود و روانشناسانه ساخته شده و از جمله هنرمندان آن می توان به مونیکا بلوچی، وینسنت کاسل و آلبرت دوپونتل اشاره کرد. فیلم در جشنواره ی کن و سن سباستین سال 2002 اکران شد و اظهارات متناقض بسیاری را با خود به همراه داشت. عده ای شیفته ی روایت بدیع و منحصر به فرد فیلم شده بودند و از سوی دیگر برخی از تماشاگران به علت وجود تصاویر خشن و مستهجن از آن ناراضی بودند. با وجود این که برای تماشای فیلم، رده بندی سنی اعلام شده بود، بسیاری از مردمی که در سینما به تماشای فیلم نشستند از نیمه ی فیلم، سالن سینما را ترک کردند. شاید بتوان یکی از مریض ترین آثار فوق العاده ی سینما را همین فیلم قلمداد کرد. کارگردان فیلم در 30 دقیقه ی ابتدایی فیلم نویزی به بسامد 28 هرتز را به گوش های مخاطب می رساند که صدایی مانند زلزله در ذهن مخاطب ایجاد می کند. این صدا باعث سر درد، بی حالی، استرس و حالت تهوع در بسیاری از افرادی که فیلم را تماشا کرده اند شده است. علاوه بر این، سکانس تجاوز به دختری در فیلم به مدت نه دقیقه وجود دارد که بسیاری آن را از جمله وحشتناک ترین سکانس های تاریخ سینما می دانند و جای عذاب آور برای مخاطب زمانیست که این نه دقیقه تنها یکی از چندین سکانس ملال آور فیلم مذکور می باشد. بسیاری از فیلم ها زمانی که به مقوله ی تجاوز، انتقام و بازتاب هایش می پردازند، از تعریف و توصیف برخی جنبه های روانی آن امتناع می کنند اما فیلم برگشت ناپذیر نه تنها از پرداخت به چنین مقولاتی سر باز نمی زند، بلکه با جزئیات بسیار به سراغ آن ها می رود.
9.Come and See

فیلمی محصول 1985 شوروی سابق در سبک جنگی و درام به کارگردانی الم کلیموف است که به دوران اشغال بلاروس شوروی به دست نیرو های آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می پردازد. هشت سال طول کشید تا فیلم نامه ی این اثر مجوز ساخت دریافت نماید و بعد از اکران توانست با فروش بسیار خوبی مواجه شود. عنوان Come and See یا به فارسی بیا و ببین این فیلم برگرفته از بخشش ششم انجیل یوحناست و آیات اول، دوم، پنجم و هفتم را شامل می شود. آیاتی که با این عبارت شروع می شوند و مخاطبین را دعوت به تماشای عذاب و بلاهای به بار آمده توسط چهار سوار آخرالزمان می نماید. در رابطه با وحشتی که جنگ با خود به دنبال دارد آثار بسیاری ساخته شده اند. شاخص ترین فیلم های این دسته بندی را می توان نجات سرباز رایان، فهرست شیندلر، غلاف تمام فلزی و ... دانست اما در این بین فیلم های کمی همچون بیا و ببین وجود دارند که از محدودیت ها پا فراتر گذاشته و ترس واقعی جنگ را به مخاطب نشان داده اند. به همان میزان که جنگ جهانی دوم خسارات و تلفات در پی داشت، تماشای فیلم مذکور نیز می تواند در روح و روان مخاطب خود چنین تاثیری را بگذبگذارد
10.Threads

Threads، نام اثری محصول 1984 میلادی بریتانیا می باشد که توسط شبکه ی BBC و Nine Network بصورت مشترک ساخته شد و به مسئله ی جنگ هسته ای و بمباران هسته ای شهر شفیلد واقع در شمال انگلستان پرداخت.فیلم به بررسی مشکلات پزشکی، اقتصادی، محیط زیستی و جامعه شناختی جنگ هسته ای می پردازد. با این که فیلم با بودجه ی 250 هزار یورویی ساخته شده، اما بسیاری آن را بهترین شبیه ساز از وحشت ها و ترس های برخاسته از جنگ هسته ای می دانند. تاریک ترین و وحشتناک ترین فیلم لیست ما نیز همین اثر است که به گفته ی بسیاری از صاحب نظران، ناراحت کننده ترین، تیره ترین و وحشتناک ترین فیلمی است که تابحال ساخته شده است. داستان فیلم درمورد دو خانواده ی بریتانیایی است که به واسطه ی جنگ هسته ای بین روسیه و ایالات متحده از هم پاشیده می شوند. تاکنون فیلم های بسیاری به مقوله ی جنگ هسته ای پرداخته اند اما هیچ کدام از لحاظ واقعی بودن و انتقال حس صحیح جنگ به موفقیت Threads حتی نزدیک هم نشده اند.
چه فیلم های خوب دیگری سراغ دارید که خصوصیات آثار بالا را دارند و تنها یک بار تماشا کردن شان توصیه می شود؟
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید