زمان مطالعه: ۳ دقیقه
نقدهای فیلم Parallel Tales: ثبت کمترین امتیاز «راتن تومیتوز» در کارنامه فرهادی
فیلم «داستانهای موازی» (Parallel Tales) «اصغر فرهادی» انتظار منتقدین جشنواره کن را برآورده نکرد. این فیلم فرانسوی زبان و پرستاره که بازسازی سریال «ده فرمان ۶» (Dekalog VI) «کریشتوف کیشلوفسکی» است، پنجشنبه شب شش دقیقه تشویق شد اما از «راتن تومیتوز» تا این لحظه بر اساس ۱۱ نقد امتیاز ۱۸ درصد دریافت کرده.
«ده فرمان ۶» ششمین اپیزود از سریال تلویزیونی کیشلوفسکی که از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ پخش شد بود. آن اپیزود از سریال که درباره مرد جوانی بود که دلبستگیاش به یک زن بزرگسالتر از خود به وسواس خطرناکی منجر میشود. داستان فیلم «داستانهای موازی» به جای لهستان در پاریس میگذرد اما شخصیت سیلوی را نشان میدهد که در جستوجوی سوژه رمان جدیدش است و با کمک مرد جوانی از همسایگانش جاسوسی میکند.
در «داستانهای موازی» بازیگرانی چون «ایزابل هوپر» (Elle)، «ویرژینی افیرا» (Benedetta)، «ونسان کسل» (Black Swan)، «پیر نینه» (The Count of Monte Cristo) و «آدام بسا» (Ghost Trail) و «کاترین دنو» از اسطورههای سینمای فرانسه مقابل دوربین رفتهاند.
منتقد «ورایتی» نوشته است: «هیچکس نمیگوید که فرهادی باید درامهای نئورئالیستی آشنایی که اغلب بهشدت هنریاند بچسبد. اما متأسفانه باید گزارش کنم که «داستانهای موازی» یک افتضاح پیچدرپیچ و نسبتاً بیریخت است.»
«ددلاین» مینویسد: «آنچه فرهادی به شکل نبوغآمیزی آماده کرده نهایتاً در هر سطح اریجینال و خوشساخت به نظر میرسد. یکی از آن داستانهای زبردستانه با شخصیتهای عالی است که از آغاز شما را میگیرد و یک دقیقه رها نمیکند.»
«اسکرین» مینویسد: «شخصیتها در بیشتر موارد مانند مهرههای شطرنجی عمل میکنند که روی صفحه به حرکت درمیآیند در حالی که حوادثی منظم و گرههای داستانی طعنهآمیز کاذب روی هم تلنبار میشوند. رویکرد سبکبارانه فرهادی نمایش بازیگران را از ارزش میاندازد.»
منتقد «ایندیوایر» مینویسد: «فرهادی یک استاد داستانسرایی است که فیلمهایش در گوشههایی کامیاب میشود که بیشتر فیلمنامهنویسان به هر قیمتی از آنها اجتناب میکنند، اما «داستانهای موازی» در یافتن آن لذت یا تنش حتی با سادهترین کلیشهها ناکام میماند.»
«رپ» مینویسد: «با وجود اینکه بازیگران تحسینبرانگیز و مضمونش جذاب است، اما به سبب سکانسهای تکراری و ناهماهنگ و مفاهیمی که باعث میشوند فیلم بیشتر حزنانگیز باشد تا گیرا، از توصیه صمیمانه آن اجتناب میشود.»
«گاردین» مینویسد: «فریبنده است و بازیگرانش قابلباور، و آن جلوههای صوتی خوراک اندیشه: دوبله ساختگی برای ساختن واقعیت ضروریست.»
«هالیوود ریپورتر» مینویسد: «در انتها فیلمی با قدرتی نابسنده است که کمتر به یک داستان قوی و پخته و بیشتر به کلاس نویسندگی متافیکشن پرمدعا شباهت دارد.»
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید