زمان مطالعه: ۳ دقیقه
پنهلوپه میلفورد بازیگر نامزد اسکار Coming Home درگذشت
«پنهلوپه میلفورد» بازیگر آمریکایی سینما و تئاتر که در سال ۱۹۷۹ برای فیلم «بازگشت به خانه» (Coming Home) به کارگردانی «هال اشبی» نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل شده بود، سهشنبه این هفته در ۷۷ سالگی درگذشت.
میلفورد بازیگری در تئاتر نیویورک را از سال ۱۹۷۱ آغاز کرد و در نمایش خارج از برادوی «مدتها طول کشید و مدتها گذشت» (Long Time Coming and a Long Time Gone) بر اساس زندگی موسیقیدان و نویسنده «ریچارد فاریِنا» با «ریچارد گییر» همکاری کرد. او در سال ۱۹۷۲ برادوی را با نمایش «لنی» (Lenny) نوشته «جولین بری» که برنده جایزه تونی شد تجربه کرد و سه سال بعد، برای نمایش موزیکال «شناندوا» (Shenandoah) نامزد جایزه دراما دسک در بخش بهترین بازیگر زن نقش مکمل شد.
میلفورد در فیلم مستقل و بحثبرانگیز «میدستون» (Maidstone) ساخته «نورمن میلر» در سال ۱۹۷۰ برای اولین بار بازیگری را تجربه کرد و در سال ۱۹۷۷ به فیلم «والنتینو» (Valentino) به کارگردانی «کن راسل» پیوست تا نقش یک ستاره سینمای صامت را بازی کند.
اما این نقش «وی مانسون» در فیلم نامزد اسکار «بازگشت به خانه» بود که او را به شهرت رساند. آن فیلم در مجموع نامزد ۹ اسکار از بهترین فیلم و بهترین بازیگر زن نقش مکمل برای میلفورد شد و در سه بخش از جمله بهترین بازیگر زن نقش اول برای «جین فاندا» و بهترین بازیگر مرد برای «جان وویت» این جایزه را دریافت کرد. میلفورد در سال ۱۹۸۱ در فیلم «عشق بیپایان» (Endless Love) برای «فرانکو زفیرلی» مقابل دوربین رفت.
میلفورد در دهه ۱۹۸۰ در فیلمهای تلویزیونی «مسنترین فارغالتحصیل زنده» (The Oldest Living Graduate) و «تشنج: داستان کتی موریس» (Seizure: The Story of Kathy Morris) و «تخت سوزان» (The Burning Bed) در سال ۱۹۸۴ که جوایز متعددی از جمله «اتحادیه نویسندگان آمریکا» و گلدن گلوب را دریافت کرد دیده شد.
میلفورد بر اساس گزارشهای غیررسمی از فضای صنعت فیلمسازی ناخشنود بود و از آن پس فقط در چند فیلم تحسینشده دیگر از جمله «هدرها» (Heathers) در سال ۱۹۸۸ و «هنری: پرتره یک قاتل زنجیرهای» (Henry: Portrait of a Serial Killer) ساخته «جان مکناتون» در سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵) ایفای نقش کرد.
او در دهه ۱۹۹۰ به تدریس بازیگری در شهرهای شیکاگو و مینیاپولیس روی آورد و در سال ۲۰۰۳ به روستای ساگرتیز در هادسون ولی نقل مکان کرد تا به یکی از مدافعان جدی حفظ بناهای تاریخی بدل شود. میلفورد در تئاترها و کلیساهای محلی به اجرا ادامه داد.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید