زمان مطالعه: ۳ دقیقه
تجربه جولیا استایلز از «حس لجنمالشدگی» در برابر هاروی واینستین میگوید؛ واکنش تهیهکننده از درون زندان
«جولیا استایلز» در مصاحبه با پادکست «برت گلدستین» از تجربه آزار جنسی «هاروی واینستین» در اوایل دهه ۲۰۰۰ گفته است. به گفته او این تجربه به هولناکی تجارب دیگران نیست اما حسی که در او ایجاد کرده به همان بدی است.
استایلز به یاد میآورد که در آن زمان همه فیلمهای کمدی-رمانتیک نوجوانانه را پیش رو داشته اما وارد پروژهای به نام «به تو بستگی دارد» (Down to You) میپیوندد که اجرای «بسیار ضعیفی» داشته است.
او میگوید: «زمانهای بود که فیلمهای کمدی-رمانتیک نوجوانانه بسیار محبوب بودند. کارگردان فیلمنامه را نوشت. کارگردانی تازهکار بود اما مردی بسیار بسیار باهوش و توانا. فیلمنامه بسیار خوب بود. اما بعد به دست هاروی واینستین رسید و تصمیم گرفت که این گرایش را به سرمایه تبدیل کند. و به فیلمی احمقانه تبدیل شد.»
واینستین اصرار میکند که عناصر موفق فیلمهای قبلی استایلز را به این فیلم اضافه کنند در حالی که از نگاه بازیگر منطقی به نظر نمیرسیده است: «بنابراین وقتی رفتیم و صحنهها را دوباره فیلمبرداری کردیم، و به من گفتند که این تصمیم را او به خاطر موفقیت «آخرین رقص را نگه دار» (Save The Last Dance) یا «۱۰ چیز درباره تو که ازشان متنفرم» (10 Things I Hate About You) گرفته که من را در حال رقص روی میز بیلیارد نشان میداد، او از من خواست که در فیلم برقصم.»
استایلز میگوید رقص او هیچ ارتباطی با قصه و شخصیتها نداشته است: «حاضرم در کل یک فیلم برقصم. رقصیدن را دوست دارم، اما احمقانه بود. گفته بود: «خیلی خوب، او را روی میز بیلیارد ببرید.» حتی نوآورانه نبود. و در تمام مدت فیلمبرداری حس لجنمالشدگی میکردم. نمیدانم این حس در فیلم مشهود است یا نه اما آزاردهنده بود.»
واینستین که این روزها به جرم تجاوز و آزار جنسی در زندان به سر میبرد با انتشار بیانیهای از خود در برابر این ادعا حمایت کرده و میگوید: «جولیا استایلز بازیگری با استعداد و کاریزماتیک است که طبیعتاً با مخاطب ارتباط برقرار میکند. جدا از مهارتهای بازیگری، او یک رقصنده فوقالعاده است و این چیزی بود که هواداران در آن زمان میخواستند. آن صحنه را در فیلم «به تو بستگی دارد» قرار دادم تا جذابیت فیلم را افزایش دهم، و ترکیب او با فردی پرینز جونیور باعث شد که به راحتی جواب دهد.»
او ادامه میدهد: «به عنوان یک تهیهکننده، همیشه به دنبال روشهایی برای تعالی پروژه بودهام و وقتی فرصتی برای بهتر شدن فیلم میبینم، از آن استفاده میکنم. این غریزه باعث شد که من و دیوید او راسل جولیا را در فیلم «دفترچه امیدبخش» (Silver Linings Playbook) انتخاب کنیم، فیلمی که در آن او یک بار دیگر نمایشی برجسته داشت.»
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید