news-background
news-background

نقدهای فیلم The Substance: خاطره کراننبرگ و دی پالما زنده شد

فیلم «ماده» (The Substance) پس از نمایش در جشنواره کن هفتاد و هفتم با استقبال منتقدین روبرو شد. این فیلم با بازی «دمی مور»، «مارگارت کوالی» و «دنیس کویید» و کارگردانی «کورالی فارژه» یکشنبه شب با ۱۳ دقیقه رکورد طولانی‌ترین تشویق این دوره را شکسته اما از سوی دیگر نقدهای مثبتی دریافت کرده است.

«ماده» زنی میانسال با بازی «دمی مور» ۶۱ ساله را دنبال می‌کند که حسرت زیبایی دوران جوانی خود را می‌خورد و در جست‌وجوی ماده‌ای است که می‌تواند رؤیایش را محقق کند. کوالی که در اولین کلیپ فیلم دیده نمی‌شود نقش نسخه جوان‌تر زن را بازی می‌کند. «دنیس کویید»، «هوگو دیه‌گو گارسیا»، «فیلیپ شورر» و «جوزف بالدراما» دیگر بازیگران فیلم خواهند بود.

برخی از منتقدین این فیلم را «شاهکار» و برخی «کلاسیک آنی» و «درخشان» خوانده‌اند. امتیاز «ماده» در «راتن تومیتوز» تا این لحظه از ۷ نقد به ۱۰۰ درصد رسیده و به یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های این دوره تبدیل شده است.

منتقد «اسکرین» می‌نویسد: «برخلاف دیگر فیلم‌هایی که ادعای بادی-هارر دارند، فارژه به سبکی تماشایی و منقلب‌کننده اثرش را ارائه داده، و نه فقط خاطرات دیوید کراننبرگ بلکه برایان دی پالما را زنده کرده است.»

منتقد «ورایتی» نوشته است:‌ «[فارژه] بر زرق‌وبرق اغراق‌آمیزی که ژانر وحشت مگاپلکس‌ها را تعریف می‌کند تکیه کرده. اما برخلاف ۹۰ درصد آن فیلم‌ها، «ماده» اثر فیلمسازی با یک نگاه [منحصربه‌فرد] است. او حرفی بدیع برای گفتن به ما دارد.»

منتقد «گاردین» به فیلم امتیاز چهار ستاره داده و می‌نویسد: «کورالی فارژه که با تریلر «انتقام» سال ۲۰۱۷ شناخته می‌شود، حالا برای کمی دث متال آمپلی‌فایر وصل می‌کند... یا یک متال آسیب‌زننده. این فیلم یک کمدی بادی-هارر عجیب و به شکل شادی‌آوری ابلهانه و به شکل غیرمتعارفی زیاده‌روی‌کننده است که فاقد لطافت، مثبت‌نگری به بدن یا هرگونه مثبت‌نگری دیگری است. «راجر کورمن» عاشق این فیلم می‌شد. نواقصی دارد و بیش از حد طولانی است اما در انتخاب دمی مور که با کل اثر همراهی می‌کند نبوغی وجود دارد. و به عنوان یک هجویه مناقشه‌برانگیز از نگاه من به خوبی دو برنده «نخل طلا» یا بهتر از آن‌هاست: «تیتان» ژولیا دوکورنو و «مثلث غم» ساخته روبن اوستلوند.»

منتقد «ایندی‌وایر» این فیلم را «شاهکار» نامیده و می‌گوید: «فیلم «ماده» کورالی فارژه با هیچ‌چیز متوقف نمی‌شود - هیچ‌چیز - برای اینکه معیارهای زیبایی بی‌رحمانه‌ای که جامعه هزاران سال به زنان تحمل کرده را منفجر کند..» در بخش دیگری از این نقد آمده است: «تنش فیلم فارژه با جسارتی فوق-بی‌باکانه بالا می‌رود و باعث می‌شود که با دیدن برخی صحنه‌ها به جای جیغ کشیدن با صدای بلند بخندید.»

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید