زمان مطالعه: ۴ دقیقه
نقدهای فیلم Emilia Perez: اولین مدعی نخل طلا در جشنواره کن
فیلم «امیلیا پرز» (Emilia Perez) به کارگردانی «ژاک اودیار» و بازی «سلنا گومز» و «زویی سالدانا» در جشنواره کن با استقبال بسیاری از منتقدین روبرو بوده و در دورهای که فیلمها به ندرت امتیاز چهار ستاره دریافت کردهاند به یکی از مدعیان «نخل طلا» بدل شده است.
این موزیکال کمدی در مورد هویتی «ال چاپو»-گونه است که برای فرار از چنگ قانون جنسیت خود را تغییر میدهد. او ده سال بعد دلتنگ فرزندانش میشود و به عنوان یک عمه نزد آنها میرود. «کارلا سوفیا گاسکون» بازیگر زن اسپانیایی تراجنسیتی این فیلم است.
منتقد «تلگراف» به این فیلم امتیاز چهار ستاره داده و مینویسد: «یک فیلم موزیکال با چند اجرای رقصآراییشده است - نه فیلمی نیمه-موزیکال مثل «باربی» (Barbie)، بلکه موزیکالی در مقیاس کامل. بخشهای زیادی از آن در مکزیک روی میدهد با این حال در پاریس فیلمبرداری شده. در ضمن، فقط درباره خشونت کارتلها و تطبیق جنسیتی است.» این منتقد در بخش دیگری میآورد: «گومز شاید سه و نیم ترانه داشته باشد - بهترینش ترانه آخر اوست - در نقشی که شاید میتوانست قویتر باشد: رابطه او با یک دلال جنسی با بازی ادگار رامیرز به شکل نابی جواب میدهد. در عین حال، وقتی فیلم به سمت پایانی مسلحانه و انفجاری که مانند سایر بخشها دودستگی ایجاد خواهد کرد پیش میرود، به نظر نمیرسد که اودیار چیزی برای افزودن به فیلم نداشته. این تجربه بکر میتواند به راحتی دومین «نخل طلا» را برای کارگردان به ارمغان بیاورد. همه ما میدانیم که گرتا گرویگ، رئیس هیأت داوران امسال، عاشق موزیکال است - اما بدون تردید موزیکالی مثل این را هرگز ندیده.»
منتقد «گاردین» به فیلم امتیاز سه ستاره میدهد و مینویسد: «لیبرالهای آمریکایی و آنگلو-ترقیخواه شاید نگران این باشند که آیا برخی از داستانهای معین برای بازگو کردن به آنها تعلق دارد یا نه. اما این تردید ژاک اودیار فیلمساز مؤلف فرانسوی را نگران نمیکند، کارگردانی که با جسارت و سرعت، این موزیکال ملودرام اندکی عجیب اما قابل دیدن درباره جنایت و جنسیت با داستانی در مکزیک را شروع میکند. مثل تریلری از «آمات اسکالانته» با شعر و موسیقی لین مانوئل میراندا، و نشانههایی از آلمودوار به نظر میرسد.»
منتقد «ددلاین» مینویسد: «روی کاغذ فیلمی لجام گسیخته به نظر میرسد. موزیکالی اسپانیایی زبان درباره یک قاچاقچی مواد که تغییر جنسیت میدهد، با بازی ستاره نوجوان سابق دیزنی سلنا گومز در نقش همسر گانگستر: هیچکس نمیتواند عزم ژاک اودیار نویسنده و کارگردان فیلم برای خلق اثری متفاوت را انکار کند، «امیلیا پرز» چگونه میتواند یک اثر شلخته از آب در نیاید؟ با این حال، موزیکالی اعجابآور روی پرده نقش میبندد. البته که دیوانهوار است، اما اودیار حقههای جادوگری ناممکن خود را به کار بسته و باعث شده که جواب دهد.»
منتقد «هالیوود ریپورتر» مینویسد: «فیلمساز فرانسوی همیشه روحیه ماجراجویانه خود را نشان داده، با اطمینانی چالاکانه میان ژانرش را تغییر میدهد و در فیلم شجاعانه دهمش به غافلگیر کردن ادامه میدهد. این فیلم که از رمان «گوش کن» (Écoute) نوشته «بوریس راسون» اقتباس شده، سبکهای زبردستانهای دارد. مبنایش درامی درباره جنایت و رستگاری است، اما از طرفی طنز آلمودواری ساده در جریان دارد و لحظاتی از ملودرام، نوآر، رئالیسم اجتماعی، نشانههایی از ظواهر تلهنوولا و تنشی نهایی که به تعلیق کشیده میشود و در نهایت به تراژدی میرسد.»
اودیار در سال ۲۰۱۰ با «پیامبر» (A Prophet) برنده جایزه بزرگ جشنواره کن شده و در سال ۲۰۱۲ با «زنگار و استخوان» (Rust and Bone) برای نخل طلای این فستیوال رقابت کرده است. فیلم «دیپان» (Dheepan) او در سال ۲۰۱۵ برنده نخل طلا شده است. این کارگردان سه سال پیش با «پاریس، منطقه سیزدهم» (Paris, 13th District) به کن رفت.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید