زمان مطالعه: ۴ دقیقه
اولین واکنش منتقدین به فیلم The French Dispatch
«وس اندرسون» این فیلم آنتولوژی را به ژورنالیستهای نیویورک تقدیم کرده است که الهامبخش او برای روایت چنین داستانی بودهاند.
با اکران فیلم «فرنچ دیسپچ» یا «گزارش فرانسوی» (The French Dispatch) در هفتاد و چهارمین دوره جشنواره کن، اولین نقدهای فیلم منتشر شدند. در تازهترین اثر «وس اندرسون» و اولین فیلم لایو-اکشن او پس از «هتل بزرگ بوداپست» (Grand Budapest Hotel)، ستارگان پرشماری از جمله «بیل ماری»، «تیلدا سویینتون»، «تیموتی شلمی»، «آدرین برودی»، «بنیسیو دل تورو»، «لئا سیدو»، «فرانسیس مکدورمند»، «الیزابت ماس» و بسیاری دیگر نقشآفرینی کردهاند.
داستان این فیلم ۱۴۳ دقیقهای که ۲۲ اکتبر در سالنهای سینمای آمریکا اکران خواهد شد در یک شهر خیالی فرانسوی در قرن بیستم روی میدهد. این فیلم را منتقدین «جاهطلبانهترین اثر اندرسون تا امروز» با لحظاتی که از طنز بیبدیل فیلمساز و توجه جنونآمیز او به جزئیات سرشار است توصیف کردهاند.
«پیتر دبروژ» منتقد «ورایتی» مینویسد: «ژورنالیستها قهرمانان «فرنچ دیسپچ» هستند، بنابراین انتظار داشته باشید که منتقدین سینما کمی بیشتر از آخرین اثر «وس اندرسون» استقبال کنند.» او اضافه میکند: «اندرسون کم و بیش یک مینیاتوریست است، کسی که بصیرتش با هر پروژه گستردهتر و ستایشبرانگیزتر میشود.» این منتقد در ادامه میدهد: «شاید اوج دستاوردهای اندرسون نباشد اما لذت لحظه-به-لحظه، و خندههایش، یک موهبت است.»
«تیم گریرسن» منتقد «اسکرین دیلی» نوشته است: «اینکه درهای نشریه فیلم بسته میشود قطعاً نشان میدهد که اندرسون نگران از بین رفتن این سنت ادبی است.» او در بخشهای دیگری از نقد خود مینویسد: «اندرسون با لذت تمام لحظات فرهنگی گذشته همچون برنامههای تلویزیونی گفتگو محور پیچیده و ظهور هنر پستمدرن را بازآفرینی و تقلید میکند. شوخیهایی نیز با ترانههای پاپ فرانسوی، تئاتر فوق-جدی و «ژاک تاتی» شده است. با این حال، احترامی برای ژورنالیستهای هوشیار گذاشته شده که در تلاشند جزئیاتی از موضوعات جذابی که بررسی میکنند را افشا کنند.»
در این فیلم میان نسبت طول و عرضهای مختلف، تصاویر رنگی و سیاه و سفید رفت و آمدهایی شده و حتی یک سکانس انیمیشن در آن وجود دارد.
«اریک کوئن» منتقد «ایندیوایر» مینویسد: «نتیجه اسکترشاتهایی تحسینبرانگیز شده است، یک اثر هنری پر پیچ و خم که همیشه سرگرمکننده است اما به قدری جزئیات در آن نهفته شده که با خود میگویید ای کاش با دنیای احساساتیتر و داستانهای فیلمهای دیگرش پیوند داشته باشد.»
«دیوید رونی» منتقد «هالیوود ریپورتر» میگوید: «در اغلب لحظات، تماشای «فرنچ دیسپچ» لذتبخش است چون دائماً خودش را بازآفرینی میکند. هر بخش آن به یک ژورنالیست فرصت میدهد ریاست کند.»
«پیتر بردشا» منتقد «گاردین» نوشته است: «در «فرنچ دیسپچ» که نامه عاشقانهای به مجلات ادبی همچون «نیویورکر» است، هنر تقلید زندگیست. دهمین فیلم بلند کارگردان که در بخشهایی مجزا روایت شده و نشاندهنده گزارشهای منتشر شده هر فرد در مجله صاحب عنوان است، یکی از قابلتوجهترین آثار او از لحاظ بصری است که هر قاب آن پر از جزئیات کوچکی است که با دقت خلق شدهاند و به جعبه جواهر سینمایی جذاب و چگالیده اضافه میکند.»
«رابی کالین» منتقد «تلگراف» مینویسد: «سخت میتوان باور نکرد اندرسون خودش را به درون در دنیایی که با این وسواس خلق کرده پرتاب نکند و برای همیشه در آنجا نماند. بعضی از ما ممکن است وسوسه شویم که به او بپیوندیم. فیلمساز در اینجا یک دنیای خیالی خیالانگیز درست کرده که در صنعت سینما بیمانند است، و برای برخی مخاطبین ممکن است مکانی باشد که برای بازدید گاه و بیگاه از آن جذاب باشد، حتی اگر اندرسون تنها ساکن همیشگی آن باشد.»
«نیکلاس باربر» منتقد «بیبیسی» معتقد است: «فیلمی است که نمیتوان بارها و بارها ندیدش، و فیلمی است که یادآور میشود، بله، داستانها واقعاً انسان را به جاهایی میبرند که تصور نمیکرده بخواهد برود.»
این هفته گزارش شده بود که اندرسون برای فیلم «فرنچ دیسپچ» کنفرانس مطبوعاتی برگزار نخواهد کرد. تازهترین اثر اندرسون قرار است ۲۲ اکتبر توسط سرچلایت در آمریکا اکران شود.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید