من دارم به این سبک استدلال آوردن، ایراد می‌گیرم: «انسان یا در یک دنیای شبیه‌سازی‌شده زیست می‌کند و یا نمی‌کند بنابراین احتمال زندگی او در چنین دنیایی پنجاه درصد است.» -> یا هست یا نیست، بنابراین احتمالاً 50 درصد «هست». در صورتی که همین ایده در حوزه فلسفه با استدلال‌های بهتری بهش پرداخته شده: قضیه نابغه شرور و مغز در خمره (ترجمه فارسیش) وقتی صحبت از پژوهش می‌شه، من توقع دارم پشتوانه قوی داشته باشه و استدلال‌های محکم‌تری ارائه بشه. امّا در ادامه بحثی که مطرح کردی. من نمیدونم چطور می‌شه یک ادعا (*مخلوط نکنیم با فرضیه و نظریه) رو معتبر دونست وقتی قابل آزمون نیست و امکان ابطال‌پذیری براش فراهم نیست. من می‌تونم صدها ایده‌ مضحک مطرح کنم که قابل آزمون و ابطال‌پذیر نیست و ادعا کنم که پذیرفتنی یا حداقل 50-50 هست. بعد استدلال بیارم که از فهم بشر امروز دوره و در آینده محتمل به اثباته، پس اوکی. جهان مملو از ممکن‌ها و ناشناخته‌هاس امّآ ممکن داریم تا ممکن (مستدل و نامستدل).

این قیاس شما قیاس ناقص هست درواقع به نوعی توسل به مغلطه کردین مثل این که این نقطه ای که من میگم وسط زمین هست نه اون نقطه ای که شما میگید یا هر شخص دیگه چنین نظریه ای میتونه هم غلط باشه و هم درست و پاسخ چنین سوالی شاید خیلی زود باشه برای بشریت اما مساله اینه که خیلی از اتفاقات اطراف ما از دیدگاه خیلی از ادم ها که هوادارن این موضع هم هستن نشون دهنده این هست چنین نظریه ای درسته همچنین نظریه ای دیگه میگه ماتریکس ما به نسبت پیشرفته تر هست به چیزی که ما تو فیلم دیدیم و به لحاظ شباهت و درک نزدیک ترین مثال بهش وست ورد رو میشه اورد به جز این نظریه نظریات دیگه ای هم هستن که انسان ها ریشه ای ناشناخته دارن و حتی در تقابل با نظریه داروین نظریه های زیادی وجود داره که اصلا میگه درست نیست و بیان می کنه که انسان اصلا از موجودات زمینی نیست و ژنتیکش برای جایی شبیه زمین طراحی نشده مثل جاذبه ای بیش از حد نیاز و توانایی بدن انسان که باعث کمرد درد و قوز و خیلی چیزهای دیگه میشه درک چنین نظریه ای و یا نظریه هایی از شعور فعلی بشریت به دور هست و شاید امید داشته باشیم که در اینده ای نه چندان دور با کمک ماشین لرنینگ و هوش مصنوعی و بازخوانی کدهای ژنتیکی بتونیم بخش کوچیکی از این رمزها رو باز کنیم پس تا اون موقع بهتره که کد معیوب نباشیم:)