فیلم پیرامون دو موضع قضاوت و آبروست . که این دو درون مایه را جمله معروف یک پایان تلخ بهتر از یک تلخی بی پایان است جلو میبرد و در اخر به هم گره میزند . سپیده و دوستانش به خاطر نجات خود و سلب مسِولیت از خود ، الی غرق شده در دریا را تنها رها می کنند و همچنین شوهر الی هم دقیقا به همین خاطر او را رها میکند . و الی تنها میماندو قضاوت های و آبروریزی هایی که به او نسبت داده شده

این فیلم و چهارشنبه سوری شاهکارن. من جدایی نادر از سیمین رو دوست نداشتم اما این دو فیلم رو شاهکار دیدم. هرچند که سیاست های جمهوری اسلامی تو فیلمهای فرهادی جاری ان مثل کتک خوردن زنا اونم بدون دلیل. آوردن دسمال دسشویی تو سفره. ایراد گرفتن از الی که چرا نامزدی که اذیتش میکنه و مثل کنه بهش چسبیده رو دوست نداره و تحملش نمیکنه, حتی بعد از مرگش. فیلم به لحاظ اخلاقی مشکل داره اما با این همه بسیار جذابه.