فیلم قشنگی هست ولی جلوه های ویژه بیش از حد تبدیلش کرده به نوعی لایو اکشن در مقایسه با سایلنت هیل ۱ واقعاضعیف تره راستش

برخلاف امتیاز ۴.۵ منتقدان، این فیلم برای من یک تجربه‌ی ۸ از ۱۰ بود؛ چرا که وحشت را نه در کلیشه‌ها، بلکه در لایه‌های پیچیده‌ی عشق و گناه جستجو می‌کرد. «بازگشت به سایلنت هیل» به زیبایی نشان داد که هیولاها چیزی جز تجسم دردهای سرکوب‌شده‌ی ما نیستند و شهر تنها آینه‌ای برای انعکاس حقیقتی است که قهرمان داستان از آن فرار می‌کرد. پایان‌بندی فیلم و آن لحظه‌ی سرنوشت‌ساز بازگشت به نقطه شروع حادثه، استعاره‌ای درخشان از پذیرش واقعیت و شکستن چرخه‌ی بی‌پایانِ مجازاتِ خود بود. این اثر ثابت کرد که گاهی برای رهایی از مه غلیظِ گذشته، باید شجاعت روبرو شدن با تلخ‌ترین خاطرات را داشت و اجازه داد که عشق به جای زنجیر، به راهی برای عبور تبدیل شود.