موضوع و دیالوگ های فیلم به شدت یادآور کایگولا بود که بارها تاویل و دست مایه ی هنرمندان فرنگ شده...ولی انصاف نیست اگر به این خاطر ارزش فیلم رو نادیده بگیریم...کالیگولا نمادی از فرهنگ غربه که بارها بازسازی شده...برای من کالیگولا ایده آلی از ترکیب موسیقی و آزادی خواهی لخت و بی اندازه ی بشری در مقام سیاست فارغ از نگاه جامعه(سمبل اسارت و تحجر) که تراژدی غم بارش ازش مجسمه ای خالص برای ارجاعات کمال گرایانه غربی ها ساخته