فیلم‌هایی که روایتگر بخش بزرگ‌تری از زندگی همراه با نمایش نکات و مفاهیم مهم زندگی باشند رو خیلی دوست دارم، مانند فیلم «بهترین دوران جوانی» که جزو 50 فیلم برتر انتخابی من هست. The Best of Youth این فیلم زیبا و دوست‌داشتنی خود زندگی هست، زندگی واقعی، این فیلم صدها درس زندگی به کسانی که اهل اندیشه و تجربه هستند می‌ده و حتی می‌تونه از خیلی از اشتباهات بعدی در زندگی جلوگیری کنه. من فیلم بهترین دوران جوانی رو تماشا نکردم بلکه زندگی کردم و خدا می‌دونه چقدر از دیدنش لذت بردم و چقدر دلم می‌خواست تموم نشه، ایکاش فیلم‌های دیگری مثل این باز می‌بود و یا ساخته می‌شدند.

به شدت فیلم درهم برهم و به مفهوم دقیق کلمه شلخته ای هست. شخصیت های فیلم به یک باره معرفی و ناپدید میشوند، برای بسیاری از رویداد های داستان «هیچ» دلیل منطقی وجود نداره به طوری که بیننده از جایی به بعد یقین میکند که سرکار است! شش ساعت اتلاف کامل وقت.

از بهترین فیلم هایی که از سینمای ایتالیا دیدم.

این فیلم انسانی ترین فیلمیه که درباره ی زندگی دیدم. واقعیت رو بدون رنگ و لعاب و کراپ و التقاط حس به پیش چشم شما میذاره و شما وقتی به ارزش این فیلم پی می برید که طی برهه های مختلف زندگی خودتون به یاد سکانس های این فیلم طولانی میوفتید. این فیلم نمایانگر زندگیه؛ زندگی خالص.

نمره اش به شدت اور ریته، نه اینکه بد باشه، قشنگه ولی نه اینکه نمره فیلم با سون فینچر یکی باشه، در حد 7.2 تا 7.6 من نمره می دم، در ضمن حتما حسودیتون میشه چون ایتالیاییها واقعا خوشگلن :)) برای اونایی که سنشون بین 40 تا 50 باشه خیلی تم نوستالژیک داره، سنهای کمتر خیلی بعیده ارتباط خوبی برقرار کنن، فیلم خیلی غمگینی هم هست، در ضمن بهتره به عنوان مینی سریال دیده بشه، من که خودم توی 4 پارت دیدم