سانسور فیلم این فیلم ازهمان ابتدای ساخت‌اش با مشکلات فراوان روبرو بود. وسط فیلمبرداری، شرکت پرومته که تهیه‌کننده‌ی فیلم بود، پولش ته کشید و کار مدتی متوقف ماند، تا اینکه یک تهیه‌کننده‌ی سوئیسی حاضر شد کار را ادامه بدهد. بعد از تکمیل کار هم دیوار بلند سانسور جلوی فیلم سبز شد. اداره‌ی سانسور سازندگان فیلم را متهم کرد که به حکومت، پلیس، و دستگاه قضا توهین کرده‌اند. دستگاه سانسور این فیلم را ترکیبی از فیلم داستانی، فیلم تبلیغی و گزارش خبری دانست. برشت هم به شوخی اداره سانسور را ستود که از جمله معدود کسانی بوده که فیلم را فهمیده. فیلم نخستین بار در ماه مه ۱۹۳۲ در مسکو نشان داده شد. اما تماشاگران حزبی واکنش چندان گرمی نشان ندادند. گفته شد که قسمت مسابقه موتور سواری ورزشکاران کارگر چندان به مذاق روس‌ها خوش نیامده است. چون کارگران را در یک کشور سرمایه‌داری صاحب موتورسیکلت نشان می‌داد و این باب طبع تبلیغات روس‌ها نبود. چندی بعد فیلم در برلین نمایش داده شد و به علت استقبال خوب، مدتی در سیزده سینما نمایش داده شد. از ۲۶ مارس ۱۹۳۳ نازی‌ها فیلم را به‌کلی ممنوع کردند. بعد‌ها این فیلم در آمریکا نشان داده شد و نمایش آن به‌خصوص در زمان جنبش دانشجویی سال ۱۹۶۸ هم در اروپا رواج یافت. از سال پیش نسخه سانسور نشده‌ی این فیلم بر روی دی وی دی به بازار عرضه شده است. زیبایی‌شناسی فیلم این فیلم از نظر مستند بودن آن به یک برهه بسیار حساس در تاریخ آلمان) به قدرت رسیدن نازیسم (و جهان حائز اهمیت بسیار است. از لحاظ زیبایی‌شناسی نیز، صرف نظر از جنبه‌های شعاری فیلم در قسمت آخر آن، اپیزود نخست فیلم از شاهکارهای سینماست. تأکید دوربین بر پاهای دوچرخه‌سواران جویای کار، و در نمای بعد از خودکشی کورت جوان، دوچرخه‌ی آویزان از سقف اتاق و تأکید بر سایه‌ی دوچرخه‌سواران، از لحظه‌های ناب سینمایی فیلم است. فیلم‌های سبک نئورالیسم ایتالیا بعد از جنگ جهانی دوم از جمله «دزد دوچرخه» ویتوریو دسیکا شباهت زیادی به اپیزود نخست فیلم برشت دارد. اين فيلم را اسلاتان دودوف، فيلمساز جوان بلغارى که در برلين در رشته علوم تئاتر و سينما تحصيل کرده بود، کارگردانى کرد. فيلمنامه «کوهله وامپه» يا «جهان از آن کيست» را برشت و ارنست اوتوالد با همکارى يکديگر نوشتند. فيلم فضاى زندگى را در برلين در سالهاى دهه ۲۰ بازتاب داده است و به پديده بيکارى، به موقعيت چاره‌ناپذير بيکاران و نيز به روابط عشقى پرداخته است. در آغاز فيلم يک مرد جوان بيکار است که پس از آنکه روزها را پى‌درپى بيهوده در جستجوى کار گذرانيده است، خود را از پنجره‌ى خانه به پايين پرتاب مى‌کند و به دنبال آن خانواده‌اش از آن خانه رانده مى‌شوند و مجبورند به محله «کوله وامپه»، محله‌اى که بيکاران و بى‌خانمانان زندگى مى‌کنند، بروند. نمايش اين فيلم نخست بخاطر ماهيت انتقادى اجتماعى‌اش ممنوع گرديد. اما آنگاه که قيچى سانسور بسيارى از صحنه‌هاى حساس آن را بريد و نيز در پى اعتراضهاى گسترده‌ى هنرمندان و روشنفکران در سينما به نمايش گذارده شد.