فیلم متفاوتی بود و شخصیت ساکت و بی انگیزه و مرموزش در بین فیلم های تکراری این روزها با کاراکترهای هیجان طلب و پر چالش متفاوتش کرده بود، حداقل یک داستان تکراری عشق و خیانت نبود ،ارزش دیدن دارد.

به نظرم فیلم در انتقال حس موفقه و بخوبی زندگی کسالت‌بار آدمی بی انگیزه و ناامید رو به بیننده منتقل میکنه. با اکت خوب، ریتم کند، نمایش روتین ساده، استفاده خوب از سکوت و غیره. ولی در عین حال با مطرح کردن سوالاتی در ابتدای داستان و ایجاد شُک ها و تعلیقهای کوچیک، بیننده رو تا انتها نگه میداره. اما برای من، سکوتهای کاراکتر اصلی و حرف نزدنش طبیعی و قابل باور نبود. و به همین دلیل بیشتر اعصاب خورد کن بود. خیلی جاها یه دیالوگ یا یه واکنش کوچیک میتونست کمک بیشتری بکنه و بی تفاوتی و بی حوصلگی کاراکتر و حتی درماندگیش رو بهتر نشون بده. ضمن اینکه باید به خصوصیات اخلاقی کاراکتر و همینطور به داستانهای فرعی بیشتر توجه میشد.

خیلی بهتر میتونست باشه ....

ایده‌ و قصه‌ی کلی خوبه اما اونقدری که باید درست پرداخته و اجرا نشده متاسفانه