اتفاقاً هم جان ویک رو دیدم و هم اونجرز رو؛ اون‌ها هم یه مزخرفاتی‌ان درحد همین فیلم. دیوید لینچ که سهله، کارگردان‌های محبوبم هم فیلم چرند بسازن شلوار از پاشون درمیارم؛ شوخی ندارم با کسی. شما هم برو به کار خودت برس و یه لطفی هم بکن با این اندازه از معلومات دیگه درباره‌ی سینمای کلاسیک جایی توضیح نده و ندونسته‌هات رو جار نزن.

انتخابت اشتباه بوده برو جان ویک و اونجرز ببین لذت ببر مجبور نیستی این سبک فیلمارو ببینی اتفاقا این سبک فیلما باید تا ثانیه اخر فیلم منتظر بمونی تا بفهمی داستان از چه قراره کلا ذات سینمای کلاسیک همینه نمیدونی قراره چی بشه یا اگه هم بدونی در اشتباهی در اخر سورپرایز میشی از دیوید لینج بکش بیرون بدرد شما نمیخوره به فیلمساز هم توهین نکن

خب باید فیلم رو ببینم تا بفهمم دوستش دارم یا نه! چجوری قراره درباره‌ی فیلمی که ندیدمش نظر بدم؟

کاملاً درک می‌کنم این یک فیلم سخت هست از دیوید لینچ ولی در رابطه با اینکه گفتین تو ساختار دادن به داستان عاجز هست با این کاملاً مخالفم اتفاقاً بالعکس به نظرم از هر کسی استادانه‌تر اینکار رو انجام میده. اینکه فیلم روند غیر خطی داشته باشه خب مشخصاً مخاطب عام نمی‌پسنده چنین چیزی رو در هر صورت این هم یه سبک هست و هر کارگردانی سبک خاص خودش داره. این فیلم بسیار عمیق هستش و به اندازه یک سریال داستان داره. پیشنهاد می‌کنم برای کسایی که می‌خوان آثار دیوید لینچ رو ببینن به این ترتیب تماشا کنند که بهتر بتونن ارتباط بگیرن: 1. Blue Velvet (1986) 2. Eraserhead (1977) 3. The Elephant Man (1980) 4. Wild at Heart (1990) 5. مجموعه Twin Peaks 6. Lost Highway (1997) 7. The Straight Story (1999) 8. Mulholland Drive (2001) 9. Inland Empire (2006)

خوش اومدن ازین فیلم چیزی جز کشش و هیجان دیدن زنهای زیبا تو ویدیوهای دهه شصت و هفتاد ایرانی نیست. فکر کنم خود کارگردان هم بابت همین موضوع هیجان زدست و اینجور زنها براش رمزآلودن.

کسی مجبورتون نکرده فیلم رو حتما باید ببینید اینو کسایی که هنر رو دوست دارن میپسندن طرفدار هم این فیلم زیاد داره