ضعف منطق داستان،ضعف خرد اجتماعی، کار باری به هر جهت، دست کم گرفتن تماشاگر، ناتوانی فنی در قصه پردازی، کم بها دادن به داستان و شخصیت پرداز ی های گنگ و مبهم همه از احساسات گرایی افراطی فیلم ناشی شدند. میم مثل مادر در حد یک ایده باقی مونده کاملا مشخصه که نه رو فیلمنامه کار شده نه روی شخصیت ها. به نظر می رسه یک سری سوژه های داستانی قبل از ساخت فیلم انتخاب شدند و فیلمنامه بدون فکر قبلی سر صحنه نوشته شده.نمی دونم ذهنیت شما از سانتیمانتال چیه اما احساساتگرایی قطعا یکی از مشخصه های اصلی این فیلم بحساب میاد. اگر نظرتون مخالف نظر بنده است یه مقدار کامل تر بنویسید تا سوتفاهمی پیش نیاد

مطمئنید معنی سانتیمانتال رو دقیقا میدونین؟!