اووِه: به نظرم رسید، باید پولتون رو برگردونم.
سونیا: نمی‌خوای با احترام، منو به شام دعوت کنی؟
اووِه: شام؟ حتما. ولی من جایی رو ندارم که توش آشپزی کنم.
سونیا: منظورم رستوران بود.

سونیا: هیچی نخوردی.
اووِه: نه، خونه خوردم.
سونیا: چرا تو خونه غذا خوردی؟
اووِه: تا تو بتونی هر چی میخوای سفارش بدی!

اووِه: بعضی آدما میگن که سرنوشت، نتیجه‌ی حماقت‌های ماست.

اووِه: یه چیزی حتمی‌ـه: هر کاری تو این زندگی انجام بدیم، عاقبت، زنده بیرون نمی‌آیم ازش.