بعد از 31 سال می بینم واقعا لذت بخش است یادمه یک سکانس کوتاه از این شاهکار را در مسابقه هفته مرحوم نوذری دیدم عاشق اون سکانس بودم . کلا دهه 90 میلادی انگار مسابقه گذاشته بودند بهترین فیلم ها و انیمه ها را بسازند .

یک فیلم با اغراق زیاد اما زیبا خیلی زیبا به دیدنش می ارزه

داستانش قویتر از ال ماریاچی که اولین قسمت از این سه گانست بود ولی بازم زیاد از این فیلم به دلیل اغراق و غلو در سکانس های اکشن و تیراندازی خوشم نیومد!!!! enemy های ماریاچی ما هر چی بهشون شلیک میکنن تیرها خطا میره ولی این ماریاچی و حتی بانو کارولینا از هر جا و هر طریقی تیر میزنن قلب enemy هاشونو سوراخ میکنه اصلا هم مهم نیست کلت باشه یا شاتگان دشمن 20 متر اونطرف تر هم باشه گلوله هاشون بهشون میخوره!!!! آخر هم که نابود کردن رفتن فقط مرگ بوچو رو نشون دادن بقیه معلوم نشد چطوری دلاورانه با وجود اینکه همشون اسلحه هاشون بالا بود مردند!!!! تارانتینو هم که یه نقش چرندی اون وسط واسه خودش دست و پا کرد!!!! از تنها چیزی که از این فیلم لذت بردم موزیک خاطره انگیز اول فیلمش بود که اسمش Canción del mariachi هست.... نمره ی من 7 از 10

یکی از بهترین و آیکونیک ترین فیلمها توی ژانر خودشه . هنوز هم فیلمی مثل دسپرادو ساخته نشده . و دیدنش بعد از چندین بار خیلی خیلی لذت بخشه

برادر کوئنتین تارانتینو هم تو این فیلم یک نقشی رو بازی میکنه. نمیدونم دوستان یادشونه یا نه. تو یک سکانس، یک جک بی مزه تعریف میکنه. خخخ