لنس: اگه حالت خوبه، یه چیزی بگو.
میا: یه چیزی!

فابین: این موتورسیکلت مال کیه؟
بوچ: این یه چاپره، خوشگلم.
فابین: این «چاپر» مال کیه؟
بوچ: مال «زِد».
فابین: «زِد» کیه؟
بوچ: «زِد» مُرده، خوشگلم، «زِد» مُرده.

اِزمرلدا: اسمت چیه؟
بوچ: بوچ.
اِزمرلدا: معنیش چیه؟
بوچ: من آمریکایی هستم، عزیزم. اسمهای ما، گُه هم معنی نمیدن.

میا: از این متنفّری؟
وینسنت: از چی؟
میا: سکوتِ ناخوشایند. چرا باید چرت و پرت گفت که خوشایند بشه؟
وینسنت: نمی‌دونم. سوال خوبیه.
میا: وقتی هر کسی، یه آدم خاص رو پیدا میکنه، خفه‌خون میگیره و از سکوتِ خوشایند لذت می‌بره.