خیلی معمولی و آروم، اتفاقات روزمره زندگی که خیلی راحت و بی پروا جلوی دوربین میاد، واقعا معلوم نیست داری فیلم می بینی یا داری زندگی روزمره رو تماشا می کنی، روزمره گی، درگیریهای ذهنی هر روز همه ما، دروغهایی که به خودمون می گیم، تفاوتهای درونی و بیرونی ما که دیگران رو همیشه درباره ما به اشتباه می ندازه و ...، فیلمهایی نه خیلی خسته کننده نه خیلی جذاب، آروم، بدون هیجان خاصی، کمی تم جنسی چه لمسی بصری چه بازی ذهنی سکس (این بیشتر تو فیلمهایی مثل پاولین در ساحل یا کالکتور دیده می شه)، بحثهای فلسفی که گاهی خیلی به موضوع فیلم ربطی هم نداره (که تو این مورد خیلی شبیه فیلمهای وودی آلنه و تو فیلم شبی با ماد استادش می کنه :)) )، خلاصه به نظر من بیشتر شبیه یک دیکشنری از روابط انسانیه که خوبه بک گراند ذهن بمونه چون به روشنفکرتر شدن انسان تو روابطش کمک می کنه، من شش هفت تا از فیلمهاشو دیدم و فقط همسر هوانوردشو تا آخر نتونستم ببینم