چه فیلم خوب و کاملی. چقد دقیق همه چیز انتخاب شده. آفرین به جرج ولف، و چقد ناراحت کننده ست که این آدم بیشتر در مقام کارگردان کار نکرده.

فیلم هم خوب کار شده، هم بازی ها عالیه. یه کم درصد مونولوگ های تئاتری فیلم بالاست که قطعا آگاهانه ست و البته با اینکه شعاریش می کنه فیلم رو یه کم، ولی بازم خوبه.

خانم وایولا دیویس معرکه بود...

یه فیلم کاملا معمولی که حتی موضوعش کامل مشخص نیست که ایا تو حوزه موسیقیه تو حوزه مسائل مربوط به سیاه پوستانه کلا تو فیلم اتفاق خاصی نمیافته و فیلم شاید یه بعدازظهر یه گروه موسیقی رو نشون میده

بازیهای فوق‌العاده. وایولا دیویس و مخصوصا چادویک بوزمن فقید عالی درخشیدن که باعث میشه ضعفهای فیلم خیلی به چشم نیاد. اسکار و باقی جوایز مهم رشته بهترین بازیگر مرد فقط و فقط حق چادویکه.