فیلم Atlantics «آتلانتیک» محصول سال ۲۰۱۹، ساخته متی دیوپ، برای گذر از یک روایت رئالیستیِ صرف از وضعیت کارگران، پیشنهاد مهمی دارد. تصور کنید عده‌ای کارگر، در شهر داکار سنگال، به‌دلیل پرداخت نشدن حقوقشان، علیه کارفرمایان اعتراض کنند و هرچه داد و فریاد هم بزنند هیچ نتیجه‌ای ندهد. سپس در ادامه، گام در مسیری انتقام جویانه بردارند، تهدید کنند و حتی محلی که در آن کار می‌کردند را خراب کنند. آنوقت فیلمساز چگونه این‌ها را نمایش می‌داد؟ مثل همیشه با یک دوربین روی دست و کات‌های مداوم در تدوین، از چهره‌ای به چهره دیگر می‌رفت و با استفاده از دیالوگ‌های فراوان و بازی‌های بیرونی بازیگران، این اعتراض را به تصویر می‌کشید. شاید پیش خودش هم فکر می‌کرد که داعیه دفاع از حقوق کارگران را دارد و با فیلمی اعتراضی پای به فستیوال‌های هنری می‌گذاشت. اما متی دیوپ، پرونده این نمونه از فیلم‌ها را در همان ۵ دقیقه ابتدایی می‌بندد...