فیلمی که به شدت پیشنهادش می‌کنم؛ اینجا خبری از درام‌های کلیشه‌ایِ هالیوودی با پیازداغ مضاعف و قهرمان‌سازی‌های مضحک و توهین‌آمیز به شعور مخاطب نیست فیلم اصراری به القای ذهنیت کاملا مثبت یا منفی به مخاطب نداشته و نه اغراق‌آمیز بلکه صادقانه تمام جوانب شخصیتی آموندسن را از لنز خود و دیگران مثل آینه‌ای بازتابانده ریتم فیلم عالی‌ست، از ابتدا تا انتها اوج و فرود مناسبی داره... موسیقی متن دلنشینی داره... گاهی لانگ‌شات‌ها به طرز مهابت‌آسا و تحمل‌ناپذیری نفس‌گیرند و باشکوه و آن پایان‌بندی دراماتیک به عنوان یکی از بهترین و ماندگارترین‌ها در ذهنم نقش بست فکر می‌کنم قسمت بزرگی از انتظاراتم از فیلم برآورده شد