این فیلم زندگی هنرپیشه نقش مقابل مارلون براندو (ماریا اشنایدر) را که تازه در آغاز راه هنرپیشگی خود بود و تا آن هنگام دو سه فیلم بیشتر بازی نکرده بود شدیدا تحت تاثیر قرار داد و می توان گفت نابود کرد. صحنه های برهنگی و همخوابگی فیلم برای سینمای آن زمان بسیار تابو و جنجال آفرین بود. خود اشنایدر گفته کارگردان برای برخی صحنه ها او را تحت فشار قرار داد و او نمی دانست که نمی توانند او را وادار به اجرای آن صحنه ها کنند. سروصدا و جنجال و حاشیه سازی های فیلم، بسیار بیشتر از توان اشنایدر بود و او را به انزوا و گوشه گیری و افسردگی و در نهایت مواد مخدر و رفتارهای ناسالم و پرخطر دیگر سوق داد. مردم کاراکتر او در فیلم را شخصیت واقعی اش می پنداشتند؛ در حالی که اصلا اینگونه نبود. فیلمسازان و کارگردان های سودجو نیز پیوسته به او پیشنهاد نقش های مشابه می دادند که او نیز همگی را رد می کرد. پس از آخرین تانگو یکی دو حضور چشمگیر سینمایی بیشتر نداشت و تا آخر عمر نیز هرگز دیگر صحنه برهنه و سکسی بازی نکرد. سالها بعد بنیادی را تاسیس کرد که به مبارزه با سو استفاده از زنان هنرپیشه می پرداخت؛ که نشان دهنده شدت آسیبی است که خودش خورده بود. شاید به دلیل همین عذاب وجدان بود که برناردو برتولوچی (کارگردان آخرین تانگو) پس از مرگ نسبتا زودهنگام ماریا اشنایدر در میانسالی چنین گفت: \"ای کاش می توانستم او را در آغوش بگیرم و یک بار برای همیشه از او بخواهم که مرا ببخشد.\"

صحنه تک گویی مارلون براندو با پیکر بی جان همسرش (که خودکشی کرده) به باور بسیاری از منتقدین نیرومندترین صحنه احساسی در کل تاریخ سینماست.

حوصله سربرترین ...

برناردو برتولوچی یکی از بهترین کارگردان گلدن ایج ایتالیایی بود و این فیلم جزو یکی از مهم ترین اثر بین سینماگران هستش. مارلون براندو در این فیلم قوی ترین اکتشو تو کل پرونده بازیگریش نشون میده. در کل دیدن این فیلم برای دوست داران جدی سینما خالی از لطف نیست.

کاملا چرت و وقت هدر دادنه.... واقعا براندو چرا...