فیلمی دیگر از بحث همیشگی نژاد پرستی توی کشور آمریکا.بحث نژاد پرستی و فیلمایی که در موردشون ساخته میشه همیشه و هرساله حضور دارن.این فیلم هم توسط یه کارگردان زن ساهپوست و به شدت اغراق آمیز ساخته شده.این فیلم به نوعی خودش نژادپرستانست چون سفیدپوستی توی فیلم حضور نداره و اگر هم حضور داره شخصیت خوبی نداره.حالا جدای از این بحث فیلم به خوبی مرز بین آزادی و اسارت و مرگ و زندگی برای جوونای سیاه پوست به تصویر می کشه.بازی دنیل کالویا باز هم زیبا بود.موسیقی متن غمگین و زیبایی در طول فیلم نواخته میشه.بعضی از دیالوگ ها عمیق و پر مفهوم هستن.در کل فیلم متوسطی هست.