10/10 روحت شاد سیدنی پوآتیه

بعد خواندن کتابش، به دیدن فیلمش علاقه مند شدم.

من خودم کلا این مدل فیلمها که راجع به مدرسه است دوست دارم، این فیلم پیام خوبش احترام به دانش آموز و فیدبک متقابل بود، البته در پختن خوب داستان به نظرم موفق نبود، پیام فیلم واقعی ولی پرداختش خام بود، البته با توجه به دوره ساختش واقعا نابه، در اون سالها ما داشتیم پسر بچه های کچل با یونیفرم شبیه زندانیها رو فلک می کردیم، واقعا سیستم آموزشی ایران که مخلوطی از مکتب ملا و مدارس قدیم انگلیسی بود پدر فرهنگ ما رو درآورد، دیدن این نوع فیلمها رو به همه معلمها و اساتید توصیه می کنم و در این ژانر و نوع فیلم روی دست Dead Poet Society واقعا هنوز نیومده