آقا و خانم عزیز، اگه می‌خواید معنی سینما رو بفهمید، اگه می‌خواید برای سه‌ساعت‌ونیم از تماشای یک اثر سینمایی به شکلی بدیع لذت ببرید، این فیلم رو از دست ندید. دیگه همه می‌دونند که آثار تارانتینو برای هر کسی قابل‌تحمل نیست و مخاطب خاص خودش رو داره.

این فیلم به نظر لایه پنهان سیاسی داره از حزب دموکرات تا جمهوری خواه و چپ و راست سیاسی - و تقریبن هر شخصیت نماد یکی ازین جریان ها بود - سیاه ها و سفید ها - دقت کردید به دو اسبی که اول فیلم دلیجان رو میکشن یکی سفید بود یکی سیاه و شخصیت های اصلی هم طبق همین داستان جلو رفت و در آخر هم این دو شخصیت زنده موندن و نماد سیاهی و روشنی در جای جای فیلم مشخص بود - کلی برداشت میشه ازش کرد

یه سوال، ابتدای فیلم، جان روث چطوری از روی هوا کریس منیکس رو تشخیص داد؟ اونکه نه نشان کلانتریش پیشش بود، نه اسمی ازش رو لباسش بود، خودشم که معرفی نکرد... تنها ایراد فیلم همینه به نظرم وگرنه نمره صد از صد

عالی بود

شاهکار تارانتینو. کارگردانی بسیار زیبا. همون اول فیلم تارانتینو چند تا نما long-shot میگیره از یه منطقه برفی به همراه موسیقی بسیار قشنگ پیش زمینه. اگه فیلم باز و سریال باز باشید همین چندتا نما چند ثانیه ای خیلی نکته ها رو درباره فیلم بهتون میگه. تو یکی از مصاحبه هاش میگفت نصف روز وقت گذاشته و کلی با فیلمبرداها مشورت کرده برا همین چند تا نما قبل از شروع تیتراژ/ به این میگن کارگردان/اگه از ژانر وسترن هیجانی خوشتون بیاد هم که از کل فیلم لذت میبرید.