Fahrenheit 451 ۴۵۱ درجهٔ فارنهایت حرارت بالایی برای سوزاندن کتاب است ولی این فیلم که در ستایش کتاب خواندن است موفق شده بود منظورش را به ما برساند ولی فیلمی نبود که در ذهن من بماند و آن را ستایش کنم یا از آن بد بگوییم چند نکته از فیلم به ذهنم رسید که در زیر ارائه می‌کنم. ۱- تیتراژ فیلم هیچ نوشته‌ای ندارد و یک راوی، بدون هیچ حسی اسم بازیگران و عوامل فیلم را می‌گوید و تیتراژ پایانی نیز ندارد و این در راستایی فیلم یعنی نخواندن است و می‌خواهد با آن آنتن‌ها به ما بگویید که ملت درون فیلم هیچ چیزی را نمی‌خوانند و دیگران آن را برای‌شان می‌خوانند و تنها شنونده هستند. حتی روزنامه‌ها هم شبیه به کمیک هستند. ۲- جولی کریستی دو نقش دارد یکی با موی بلند و یکی با موی کوتاه یکی مرد قصه را آزار می‌دهد و دیگری منجی‌اش می‌شود یکی به ظواهر و قیافه‌اش توجه می‌کند یکی به درونش، اندازه موی این دو نمادی از شخصیت‌شان است. فیلم به ما می‌گوید محیط پرورش از وراثت مهم‌تر است و این دو، یک نفر هست ولی در دو جا پرورش داده شده‌اند. البته وقتی عکس‌های افراد خانه مظنونین را نشان می‌دهد عکس زنی با موهای نیمه بلند را نشان می‌دهد که شبیه عکس جولی کریستی است که هیچ کدام از دو نفر نیستند؟ ۳- تکنیک‌های استفاده شده در فیلم برای دوران خودش هست و قطعا تماشاچی آن دروه را شگفت زده می‌کند ولی تاثیری بر تماشاچی امروزی ندارد و حتی ممکن است او را خسته و کسل کند و شاید از فیلم زده شود اما برای من چنین نبود با آنکه بعضی جاها این حس را داشتم. ۴- فیلم نقدی به تلوزیون و القای عقیده داشت، به گونه‌ای پیش‌بینی آینده بود که تا حدودی چنین شده است. البته نمایش تلوزیون های باریک نمومه دیگری از این پیش‌بینی‌ها بود و دیگر نمونه‌ها ... ۵- دلیل خنده روی چهره فرمانده آتش‌کارها را نفهمیدم؟ و همچنین بلاهتش ۶- درکی از قرص‌ها با رنگ و شمارهایش و تعویض خون کلارسی نداشتم و دلیلش را نفهمیدم؟ ✍️ #نوشته_مهدی

فیلم غریبی است و نمیشود راحت رد یا تأییدش کرد به نظرم بهتر است که رمانش خوانده شود رمانی که به راستی حال این روز های مردم بیسواد جهان را در آن زمان درست پیش بینی کرده بود که غرق در رسانه خواهند شد و مطالعه را فراموش خواهند کرد البته الان در اول این آینده شناسی هستیم و متأسفانه وضعیت اسفناک تر خواهد شد