قطعا یکی از بهترین نقش آفرینی های جیک جیلنهاله. کاراکتری که خیلی خوب نوشته شده و خیلی خوب بازی شده. سایر شخصیت ها هم خوب طراحی شدن و دقیقا تبدیل به کاراکتر شدن. کاراکتر اصلی یه آدم باهوش و هدفمند، اما کاملا خشن و بی اخلاقه. یه شخصیت شرور که کاملا واقعیه و جذابیت اصلی هم همین واقعی بودنشه. کارگردان چندان کارگردان بزرگی نیست. چند سال بعد سعی کرد این کار رو (البته با تمی متفاوت) تکرار کنه ولی موفق نشد. (فیلم Velvet Buzzsaw) بنابراین موفقیت این فیلم رو باید به پای فیلمنامه ی خوب و بازیهای خوب بنویسیم. جیک جیلنهال توی این فیلم یکی از شرورهای به یادموندنی سینماست

ب کامنتی منفی توجه نکنین و حتما ببینید والا کلاه سرتون رفته

بعد از یه سال دوباره شبگرد رو دیدم و هنوزم مثل دفعه اول آدمو میخکوب می‌کنه واقعا میشه گفت بهترین نقش‌آفرینی جیک جلینهاله چون یه شخصیت سرد و ترسناک رو جوری بازی کرده که هم باورپذیره هم وحشتناک اونقدری طبیعی بازی کرده که حس می‌کنی واقعا همچین آدمی وجود داره فضای تاریک لس‌آنجلس، داستان پرتنش و نقد تند و تیز رسانه همه دست به دست هم دادن تا فیلم یه شاهکار واقعی بشه هر صحنه پر از استرسه و از اون فیلماییه که بعد تموم شدنش هنوز تو ذهن آدم می‌مونه به نظرم شبگرد از اون کاراییه که نه فقط برای داستانش بلکه برای بازی فوق‌العاده و فضاسازیش باید چند بار دیده بشه چون هر بار جزئیات تازه‌ای از شخصیت و دنیای مریضش می‌گیری.

فیلم باحالی بود حتما ارزش یکبار دیدن رو داره

میتونست یکم طولانی تر بشه مثلا 2ساعت و نیم و داستان ادامه داشته باشه و یک طور هیجان انگیز تر تمام بشه اما در کل فیلم خوب و پرهیجانی بود و واقعا ارزش وقت گذاشتن رو داره.