فیلمنامه فیلم تکراری بود ولی با بازی خوب بروکلین پرینس، عالی بود. گریه های آخرش قلبمو بدرد آورد. این کارگردان حواسش به همه چی هست فیلم جدیدش آنورا هم عالیه.

بهترین فیلمی که در چند سال اخیر دیدم

یه اثر درام، با محوریت فقر، مادرانگی، و کودکی. فیلم در بین دنیای بزرگسال و نگاه کودکانه به محیط در چرخش بود. فقر عریان فیلم حریر لطیف و رنگی کودکانه پوشیده بود. جایی که نان و مربای اهدایی خوشمزه‌ترین غذا بود،‌ متل محل زندگی مادران کم‌بضاعت قصر بنفش رازآلود، تف‌کردن روی ماشین همسایه باحال‌ترین فعالیت ممکن، بنجل‌فروشی محله پررنگ و لعاب‌ترین فروشگاه و... پیشنهاد می‌شه. دیدنی‌ست و پر از پیچ و خم دراماتیک و ظریف.

فیلم با توجه به اینکه موضوعی تکراری داره اما اصلا حوصله سر بر نیست، بازی عالی مونی در نقش دختر بچه ای بازیگوش شما رو جذب فیلم میکنه و ویلیام دافویی یکی از بهترین بازیهاش تو این فیلمه، به نظر من این فیلم شاهکار نیست اما ارزش دیدن و وقت گذاشتن رو داره

یک ملودرام به تمام معنا عالی بی نظیر :-) سکانس آخر اشک تو چشمانتون میاره