مرثیه‌ای بر یک رفاقت... بسیار لذت‌بخش بود. گرچه ایرادهای تکنیکی گاهی آزاردهنده بود، اما شکوه رفاقت و انسانیت و بازی شاهکار نقش اول، امکان تماشای سینمای درست رو فراهم می‌کنه. در ابتذال سینمای امروز، غنیمتی است ستودنی. اگر از هنرپیشه‌های مطرح‌تر استفاده کرده بود و کارگردان کمی جدی‌تر فیلم رو ساخته بود، قطعاً بیشتر سروصدا می‌کرد.

اصلا انتظار شکوه فیلمهای وسترن دهه 60 و 50 رو نداشته باشید . یه داستان متوسط با بازی متوسط و در کل فیلمی متوسط